gecelerim ve sen

 
 
 
 
GECELERIM ve SEN



Daha kac geceler boyle sessiz, boyle sensiz yasayacagim? Bilmiyorsun ki ey yar beni ne cok mahvediyor uzakligin, ne cok boluyor kalbimi kalbin...

Bir gece daha basliyor... Onumde upuzun yasayacagim bir gecem. Bir karanligim daha var. Saatlere, saniyelere girecegin; damarimdaki kanima kadar isleyecegin bir gecem daha basliyor. Bir gecem, bir sevdam daha basliyor ama yazik ki gozyaslarima giren olmayacaksin yine de. Beni artik acilarimla basbasa birakti aglamalarim. Gozyaslarim bile beni terketti. Sen geldiginden, sen oldugundan beri tum her sey beni terketti... Ben de tukettim onlari zaten.

Evet...artik geceleri uyuyamiyorum. Karanliklar baslar baslamaz basliyor kalbimin aglamalari... Onceleri onlari dinlememeye, onlara ses vermemeye calisiyordum. Farketmiyormusum gibi davraniyordum. Sirf o karanlik geceyle yuzyuze gelmemek icin. Biliyordum o yalnizligi yasamam gerekiyordu. Bense hatalar ediyordum o zamanlar. Yalnizligimi bolen varliklar ariyordum.

Bir insan ariyordum yanimda, geceyi bana unutturacak. Onun iyi, guzel veya cirkin olmasi da onem tasimiyordu. Yeter ki olsun yanimda. Olsun ki gece uzerime uzerime gelmesin. Yanimda birini gorup vazgecsin benden. Veya yanimda birileri olsun da unutayim istiyordum seni. Biliyordum ki geceyle yuz yuze kaldigim zaman SEVDA disinda bir sey olmayacaktim. Sonra, sonra bu donem de kayboldu. Yalnizligi arayan, yalnizliga ozlem duyan oldum. O karanlik gecelerin issizligina gomulmekten kacmaz oldum. Cunku onlar da seni buluyordum. Cunku bana gunduzlerin vermedigini veriyordu geceler: Seni! Guzduzlerde yoktun, aydinlarda yanimda yuruyen degildin. Ama geceleri oyle miydi? Geceleri yuregimde yuruyordun ve ben adimlarinda yasayandim. Artik uyuyamiyorum. Hem de hic mi hic. Ne kadar cabalasam da olmuyor. Bir garip agirlikla kah seni bekleyerek kah gelmeyeginden emin olarak geciriyordum saatleri. Seni yasiyordum. Geceler de yuz yuze kaliyorduk seninle. Gece vefali, fedakar bir anne gibi kucagina aliyor beni sabaha kadar goturuyordu. Zaman akiyor muydu, geciyor muydu bilen degildim. Hicbir zamanda bilen olmadim. Bu yaralarla, bu kanima isleyen ask yanginlariyla sabaha nasil kul olmadan varabiliyordum? Bilmiyorum, gercekten. Yanmaktan ates oldugum bu gecelerde beni tuketmeyen neydi? Sen mi? O mu? Beni evirip cevirip kora getiren ama sondurmeyen neydi? Bagrimdaki yangindan neden yok olmuyordum? Beni sabaha vardiran geceler miydi yoksa? GECELER? Benim Gecelerim... Senin gecelerin. Seni yasadigim gecelerim.
 
 
YORGUNUM.........!
     Çünkü yorgunluğumun yaşamak diye bir anlamı var.........!

 
 

 ~ 

Bu konunun linki : 

Yukarıdaki linki arkadaşlarınıza göndermek için kullanabilirsiniz ve bu sayfada; gecelerim ve sen hakkında bilgiler nedir yazıları veya şiirleri gibi sözleri veya resimleri gecelerim ve sen siteleri gibi benzer birçok forum konularını bulabilirsiniz.

 ~ 

Son Forum Mesajları

Kaynak linkimizi belirtmek koşulu ile her türlü bilgiyi kopyalayabilirsiniz. Forum içerisinde yazılan tüm mesajların hukuki sorumlulukları mesajları yazanlara aittir. Üyeler, üyelik sözleşmesi gereği bu kuralı kabul etmiş sayılır. Ziyaretçilerimiz bu forumu kullanmadan önce Forum Kurallarını okumak zorundadırlar. Aksi durumda meydana gelecek bütün olumsuz durumlardan ziyaretçilerin bizzat kendileri sorumludur. Sitemizde telif, kişi haklarına; yasalara aykırı olduğunu düşündüğünüz bir konu görürseniz bize aşağıdaki iletişim adresinden ulaşabilirsiniz.

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55, 56, 57, 58, 59, 60 100, 150, 200, 250, 300, 350, 400, 450, 500, 550, 600, 650, 700, 750, 800, 850, 900, 950, 960

© 2006-2019 ilgiliFORUM.com