Milano – Bir vızıltı. Bir iğneden bir dizi jelatin çıkar. “Birkaç saniye ve bu 3D yazıcı, 5 mm’lik bir lenf düğümü modeli oluşturuyor. Lösemi hücrelerini, ardından ilaçları ekliyoruz.” Böylece laboratuvarda insan organizmasının bir tümöre karşı savaşını taklit etmek mümkün hale geliyor. Christine ScielzoMilano’daki San Raffaele’deki lösemi ve 3D modeller araştırma biriminin başkanı, şu tahminde bulunuyor: “Teknik mükemmelleştiğinde, yeni ilaçların baskılı organımız üzerindeki etkinliğini inceleyeceğiz ve muhtemelen ihtiyaç duyulan kobay sayısını yarıya indireceğiz”.
San Raffaele’de 3 boyutlu yazıcı
Bir yanda, aslında, giderek daha güncel ve etkili tedavi arayışları var. Öte yandan kobay olarak kullanılan hayvanları kurtarmak gerekiyor. Yıllar geçtikçe sayıları azalıyor ama istediğimiz kadar değil. İtalya’da 2010’da 777 bin ve 2018’de omurgasızlar, balıklar ve kemirgenler dahil olmak üzere resmi verilerle 553 bin vardı. Avrupa’da 2018’de 8,8 milyondan 2020’de 7,9 milyona (eksi %10) çıktı. %70’i faredir. Daha önce bilimden araştırma için hayvanların kullanımını azaltması ve hatta ortadan kaldırması hiç istenmemişti.
Cristina Scielzi, 3 boyutlu yazıcıyla yaratılan organlarla
“Sıfır kobay” kampanyası
25 Mayıs’ta Parlamento ve Avrupa Komisyonu, hayvanların kozmetikte (Avrupa’da halihazırda yasaklanmış) kullanımı ve bilimsel araştırmalar için süre talep eden 1,2 milyon vatandaşın dilekçesini değerlendirecek. Geçen yıl ABD, yeni ilaçların yaratılması için mümkün olduğunda kobayları alternatif yöntemlerle değiştirmeyi amaçlayan FDA Modernizasyon Yasasını onayladı. Benzer bir talep 2021 yılında Avrupa Parlamentosu tarafından da yapılmıştı.
“Hiç kimse hayvanların acı çekmesinden hoşlanmaz. Ancak sıfır kobay hedefi şu anda ulaşılamaz. Talidomid vakasını hatırlıyoruz. Hayvanlar üzerinde test edilmemiş ilaçları doğrudan insanlar üzerinde kullanmayı göze alamayız” diyor. Giuliano GrignaschiMario Negri Enstitüsü’nde 15 yıl aynı görevi üstlendikten sonra 3 yıl süreyle Milan Üniversitesi’nde hayvan refahı sektörü başkanı ve Research4Life bilim yayma derneği sözcüsü.
Organoidler: test tüplerinde üreyen hastalıklar
Ancak yavaş yavaş 3 boyutlu yazıcılar, bilgisayar modelleri, çip organlar ve organoidler laboratuvarlarda yer edinmeye başlar. İlk hedefleri elbette araştırmayı geliştirmek. Ancak başka bir etki de kobay sayısını azaltmaktır – hem de oldukça fazla. aracını alıyoruz John TononSan Raffaele’deki kanser genomiği ve “omik bilimler” merkezini yöneten Dr. Bir elden biraz daha büyük bir tabağa, karaciğer metastazı olan 384 kolon kanseri organoidi yerleştirdi. Her biri, gerçek bir hastadan alınan ve laboratuvarda birkaç milimetre büyüklüğünde büyütülen minyatür bir kanserdir. Bu organoidler geldikleri organın anatomisini yeniden üretirler. Örneğin bağırsak, tüm halkalarıyla birlikte bir test tüpünde büyür.
Giovanni Tonon organoidlerin nasıl çalıştığını gösteriyor
Tonon, “Tümör organoidleri içeren plaka, en etkili formülü birkaç gün içinde bulmak için 384 ilacı veya ilaç kombinasyonunu test etmemize olanak tanıyor” diye açıklıyor. Gine domuzlarıyla mı? “Düşünülemez. Ve sonra kanser gibi bir hastalık size zaman vermez”. “Organoidler basit dokulardır, doğru. Ancak hayvan dokusu değil, insan olma avantajına sahipler” diye ekliyor yeni kanser ilaçları arayışında uzman Oronzina Botrugno.
Çip üzerindeki organlar
Her seferinde bir organı incelemek az geliyorsa, Diego AlbaniMario Negri’deki Nörodejeneratif Hastalıklar Genetik Birimi başkanı, Milan Polytechnic ile işbirliği içinde, çipler üzerindeki organları kullanarak bağırsak, karaciğer ve beyin gibi farklı dokuları birbirine bağlamayı başarıyor. Bir tabakta çeşitli tepsiler var. Her tepsi bir organın hücrelerini içerir. Bazı tüpler, organizmanın unicum’unu taklit etmek için onları birbirine bağlar.
[IMG alt="Mario Negri Enstitüsü'ndeki çiplerdeki organlar (masanın üzerinde yeşil). Milan Polytechnic'ten Francesca Negro ve Diego Albani<br /> “/></noscript></p>
<br><p> </source></source></source></picture><figcaption>Mario Negri Enstitüsü’ndeki çiplerdeki organlar (masanın üzerinde yeşil). Milan Polytechnic’ten Francesca Negro ve Diego Albani<br /> </figcaption></figure>
<br><p><!-- FINE FOTO --></p>
<br><p>“Onları temel araştırma yapmak ve yeni tedavileri test etmek için kullanıyoruz. Zehirli bir ilacı bu aşamada, hayvan testine ilerletmeden yakalamak için iyi bir şansımız var.” Bir de beyin hastalıkları araştırması var: “Bağırsak bakterilerinin beyindeki iltihaplanmayı nasıl etkilediğini ve muhtemelen Alzheimer’a neden olduğunu anlamak istiyoruz. Bunlar insanlarda onlarca yıl süren süreçler.Kısa ömürlü olan hayvanları incelemekten daha fazlasını öğrenebiliriz.</p>
<br><p>Bilimsel bir yayına veya bir ilacın düzenleyici otoriteler tarafından onaylanmasına yol açan bir araştırmanın son aşaması, yine de hayvanlardan vazgeçilemez. Ama yukarıya doğru olan, alternatif yöntemler sayesinde bir devrim yaşanıyor. “Alternatif yöntemlerden bahsetmezdim” diyor. <strong>luca guidotti</strong>, bilimsel müdür yardımcısı, patoloji profesörü ve San Raffaele hayvan tesisi başkanı. “Tamamlayıcı yöntemler terimi daha doğrudur. İnsan vücudunda 100 bin kilometrelik kılcal damarlarımız var ve hiç kimse gerçek işlevlerini in vitro olarak üretemez. Hayvanlar üzerinde yapılan testler iptal edilemez, yoksa tamamen yeni ilaçlardan vazgeçmek zorunda kalırız.”</p><br>
</p><br>
<h2>bilgisayar modelleri</h2>
<br><p>Gine domuzlarına ihtiyaç duyan sadece tıbbi araştırmalar değil. “Yiyecek veya çevre yoluyla maruz kaldığımız milyonlarca bilinmeyen maddeyi düşünün” diye belirtiyor. <strong>Emile Benfenati</strong>, Mario Negri’de Çevre ve Sağlık Departmanı müdürü. “Avrupa’da kayıtlı 25.000 var. Diğer 1.500 bitki menşeli ise dünyanın geri kalanıyla yapılan ticaretten geldi. Bunların 40 bini kozmetikte kullanılıyor. Sadece küçük bir yüzde için toksisite verisine sahibiz. Hepsini analiz etmek için kaç kobay olması gerekir? İnsanlara ve çevreye zararlı etkilerinin ilk taramasını yapacak yazılımımız var”. Benfenati ekrana bir molekül çiziyor. “Bunu sentezlemeden inceleyebilirim. Burada DNA değiştiren bir element görüyorum. Bu molekül tehlikeli. Bir kobay üzerinde test edilecek kadar ileri gitmez.”</p><br>
<figure class="]https://www.repstatic.it/content/nazionale/img/2023/05/22/174657041-56921cad-8ce1-4191-b50b-ac48415dc8ee.jpg[/IMG]
Emilio Benfenati, Mario Negri’de bir molekülün bilgisayardaki etkilerini inceliyor.
Sıçan klinikleri
Ayrıca fare para olduğu için ve onun hayatını kurtarmak için bugün birçok enstitüde “kobay klinikleri” var. San Raffaele hayvan tesisinde 7 tesla manyetik rezonans (insandakiler 3’e ulaşır), Tac, Pet ve kemirgen hastalarına uygun ultrasonlar çalışıyor. Oyuncak bebek hastanesinde olmak gibi.
San Raffaele’de ultrasona tabi tutulan bir fare
Guidotti, “Bunun gibi bir MRI aslında 3 milyona mal oluyor” diye açıklıyor. Ancak kurtardığı birçok hayvan hayatı var. Geçmişte, bir tümörün ilerlemesini incelemek için fareler, hastalığın çeşitli aşamalarında düzenli olarak öldürüldü ve analiz edildi.
San Raffaele’deki fareler için manyetik rezonans görüntüleme
“Bugün sabahları erkekleri muayene eden San Raffaele’nin radyologları, hayvanları kurban etmek zorunda kalmadan öğleden sonra onlarla çalışıyor. 300 insan hastalığını simüle etmek için tasarlanmış DNA ile 10.000 örnekten oluşan bir mirasa sahibiz. Bunların değeri en az 50 milyon” dedi. Hayvan barınağına steril tulumlar, boneler, maskeler, eldivenler ve ayakkabılarla giriyorsunuz. Fareler, 80 virüs ve bakteriyi dışlamak için her ay test ediliyor. Guidotti, “Hayvanlarımıza tehlikeli bir enfeksiyon bulaşırsa, onların hayatını ve 2.000 araştırmacının işini kaybederiz” diye uyarıyor.
San Raffaele’de 3 boyutlu yazıcı
Bir yanda, aslında, giderek daha güncel ve etkili tedavi arayışları var. Öte yandan kobay olarak kullanılan hayvanları kurtarmak gerekiyor. Yıllar geçtikçe sayıları azalıyor ama istediğimiz kadar değil. İtalya’da 2010’da 777 bin ve 2018’de omurgasızlar, balıklar ve kemirgenler dahil olmak üzere resmi verilerle 553 bin vardı. Avrupa’da 2018’de 8,8 milyondan 2020’de 7,9 milyona (eksi %10) çıktı. %70’i faredir. Daha önce bilimden araştırma için hayvanların kullanımını azaltması ve hatta ortadan kaldırması hiç istenmemişti.
Cristina Scielzi, 3 boyutlu yazıcıyla yaratılan organlarla
“Sıfır kobay” kampanyası
25 Mayıs’ta Parlamento ve Avrupa Komisyonu, hayvanların kozmetikte (Avrupa’da halihazırda yasaklanmış) kullanımı ve bilimsel araştırmalar için süre talep eden 1,2 milyon vatandaşın dilekçesini değerlendirecek. Geçen yıl ABD, yeni ilaçların yaratılması için mümkün olduğunda kobayları alternatif yöntemlerle değiştirmeyi amaçlayan FDA Modernizasyon Yasasını onayladı. Benzer bir talep 2021 yılında Avrupa Parlamentosu tarafından da yapılmıştı.
“Hiç kimse hayvanların acı çekmesinden hoşlanmaz. Ancak sıfır kobay hedefi şu anda ulaşılamaz. Talidomid vakasını hatırlıyoruz. Hayvanlar üzerinde test edilmemiş ilaçları doğrudan insanlar üzerinde kullanmayı göze alamayız” diyor. Giuliano GrignaschiMario Negri Enstitüsü’nde 15 yıl aynı görevi üstlendikten sonra 3 yıl süreyle Milan Üniversitesi’nde hayvan refahı sektörü başkanı ve Research4Life bilim yayma derneği sözcüsü.
Organoidler: test tüplerinde üreyen hastalıklar
Ancak yavaş yavaş 3 boyutlu yazıcılar, bilgisayar modelleri, çip organlar ve organoidler laboratuvarlarda yer edinmeye başlar. İlk hedefleri elbette araştırmayı geliştirmek. Ancak başka bir etki de kobay sayısını azaltmaktır – hem de oldukça fazla. aracını alıyoruz John TononSan Raffaele’deki kanser genomiği ve “omik bilimler” merkezini yöneten Dr. Bir elden biraz daha büyük bir tabağa, karaciğer metastazı olan 384 kolon kanseri organoidi yerleştirdi. Her biri, gerçek bir hastadan alınan ve laboratuvarda birkaç milimetre büyüklüğünde büyütülen minyatür bir kanserdir. Bu organoidler geldikleri organın anatomisini yeniden üretirler. Örneğin bağırsak, tüm halkalarıyla birlikte bir test tüpünde büyür.
Giovanni Tonon organoidlerin nasıl çalıştığını gösteriyor
Tonon, “Tümör organoidleri içeren plaka, en etkili formülü birkaç gün içinde bulmak için 384 ilacı veya ilaç kombinasyonunu test etmemize olanak tanıyor” diye açıklıyor. Gine domuzlarıyla mı? “Düşünülemez. Ve sonra kanser gibi bir hastalık size zaman vermez”. “Organoidler basit dokulardır, doğru. Ancak hayvan dokusu değil, insan olma avantajına sahipler” diye ekliyor yeni kanser ilaçları arayışında uzman Oronzina Botrugno.
Çip üzerindeki organlar
Her seferinde bir organı incelemek az geliyorsa, Diego AlbaniMario Negri’deki Nörodejeneratif Hastalıklar Genetik Birimi başkanı, Milan Polytechnic ile işbirliği içinde, çipler üzerindeki organları kullanarak bağırsak, karaciğer ve beyin gibi farklı dokuları birbirine bağlamayı başarıyor. Bir tabakta çeşitli tepsiler var. Her tepsi bir organın hücrelerini içerir. Bazı tüpler, organizmanın unicum’unu taklit etmek için onları birbirine bağlar.
[IMG alt="Mario Negri Enstitüsü'ndeki çiplerdeki organlar (masanın üzerinde yeşil). Milan Polytechnic'ten Francesca Negro ve Diego Albani<br /> “/></noscript></p>
<br><p> </source></source></source></picture><figcaption>Mario Negri Enstitüsü’ndeki çiplerdeki organlar (masanın üzerinde yeşil). Milan Polytechnic’ten Francesca Negro ve Diego Albani<br /> </figcaption></figure>
<br><p><!-- FINE FOTO --></p>
<br><p>“Onları temel araştırma yapmak ve yeni tedavileri test etmek için kullanıyoruz. Zehirli bir ilacı bu aşamada, hayvan testine ilerletmeden yakalamak için iyi bir şansımız var.” Bir de beyin hastalıkları araştırması var: “Bağırsak bakterilerinin beyindeki iltihaplanmayı nasıl etkilediğini ve muhtemelen Alzheimer’a neden olduğunu anlamak istiyoruz. Bunlar insanlarda onlarca yıl süren süreçler.Kısa ömürlü olan hayvanları incelemekten daha fazlasını öğrenebiliriz.</p>
<br><p>Bilimsel bir yayına veya bir ilacın düzenleyici otoriteler tarafından onaylanmasına yol açan bir araştırmanın son aşaması, yine de hayvanlardan vazgeçilemez. Ama yukarıya doğru olan, alternatif yöntemler sayesinde bir devrim yaşanıyor. “Alternatif yöntemlerden bahsetmezdim” diyor. <strong>luca guidotti</strong>, bilimsel müdür yardımcısı, patoloji profesörü ve San Raffaele hayvan tesisi başkanı. “Tamamlayıcı yöntemler terimi daha doğrudur. İnsan vücudunda 100 bin kilometrelik kılcal damarlarımız var ve hiç kimse gerçek işlevlerini in vitro olarak üretemez. Hayvanlar üzerinde yapılan testler iptal edilemez, yoksa tamamen yeni ilaçlardan vazgeçmek zorunda kalırız.”</p><br>
</p><br>
<h2>bilgisayar modelleri</h2>
<br><p>Gine domuzlarına ihtiyaç duyan sadece tıbbi araştırmalar değil. “Yiyecek veya çevre yoluyla maruz kaldığımız milyonlarca bilinmeyen maddeyi düşünün” diye belirtiyor. <strong>Emile Benfenati</strong>, Mario Negri’de Çevre ve Sağlık Departmanı müdürü. “Avrupa’da kayıtlı 25.000 var. Diğer 1.500 bitki menşeli ise dünyanın geri kalanıyla yapılan ticaretten geldi. Bunların 40 bini kozmetikte kullanılıyor. Sadece küçük bir yüzde için toksisite verisine sahibiz. Hepsini analiz etmek için kaç kobay olması gerekir? İnsanlara ve çevreye zararlı etkilerinin ilk taramasını yapacak yazılımımız var”. Benfenati ekrana bir molekül çiziyor. “Bunu sentezlemeden inceleyebilirim. Burada DNA değiştiren bir element görüyorum. Bu molekül tehlikeli. Bir kobay üzerinde test edilecek kadar ileri gitmez.”</p><br>
<figure class="]https://www.repstatic.it/content/nazionale/img/2023/05/22/174657041-56921cad-8ce1-4191-b50b-ac48415dc8ee.jpg[/IMG]
Emilio Benfenati, Mario Negri’de bir molekülün bilgisayardaki etkilerini inceliyor.
Sıçan klinikleri
Ayrıca fare para olduğu için ve onun hayatını kurtarmak için bugün birçok enstitüde “kobay klinikleri” var. San Raffaele hayvan tesisinde 7 tesla manyetik rezonans (insandakiler 3’e ulaşır), Tac, Pet ve kemirgen hastalarına uygun ultrasonlar çalışıyor. Oyuncak bebek hastanesinde olmak gibi.
San Raffaele’de ultrasona tabi tutulan bir fare
Guidotti, “Bunun gibi bir MRI aslında 3 milyona mal oluyor” diye açıklıyor. Ancak kurtardığı birçok hayvan hayatı var. Geçmişte, bir tümörün ilerlemesini incelemek için fareler, hastalığın çeşitli aşamalarında düzenli olarak öldürüldü ve analiz edildi.
San Raffaele’deki fareler için manyetik rezonans görüntüleme
“Bugün sabahları erkekleri muayene eden San Raffaele’nin radyologları, hayvanları kurban etmek zorunda kalmadan öğleden sonra onlarla çalışıyor. 300 insan hastalığını simüle etmek için tasarlanmış DNA ile 10.000 örnekten oluşan bir mirasa sahibiz. Bunların değeri en az 50 milyon” dedi. Hayvan barınağına steril tulumlar, boneler, maskeler, eldivenler ve ayakkabılarla giriyorsunuz. Fareler, 80 virüs ve bakteriyi dışlamak için her ay test ediliyor. Guidotti, “Hayvanlarımıza tehlikeli bir enfeksiyon bulaşırsa, onların hayatını ve 2.000 araştırmacının işini kaybederiz” diye uyarıyor.