Çivi çıkmış bir kez
Olimpiyatlarda, yıllardır özveriyle efor harcayan, hem emektar antrenörlerin, yöneticilerin ve atletlerimizin, bu kere daha sistemli bir tertip ortasında olan federasyonlar ve spor teşkilatının uğraşlarıyla kazanılan madalyalarla gurur duyduk. Sporumuz ismine sevindik.
Fakat kimi branşlarda ne yapsak olmuyor. Çivi çıkmış bir sefer. Ülkemizin lokomotif sporu futboldan son çarpıcı örnek.
Daha bir ay öncesine kadar kıyamet koptu. Kulüpler ayağa kalktı. “Yeni bir sistem” diye. Ancak bir daha bilen bildiğini okuyor.
Bir yanda harcanan onca para ve yıkılan hayaller, tartışılan bir teknik adam, sahanın en düzgünü kenarıya çekiliyor.
Öte yandan birinci defa 16 bin izleyicisi önünde kuvvetli rakibine karşı savaşan, tehlikeden sıyrılmak için çırpınıp didinen bir grup ve o grubun Kaptan Halil’le bir arada, geçmişinde olduğu üzere hırs küpü bir futbolcusu. Futbol hayatı bittiği söylenip daha sonradan transferin yıldızı olan ve transfer ayında artık karşısındaki grupta yedek kalmak yerine sarı-kırmızı formayı kuşanmış bir isim.
Göztepe – Fenerbahçe çabası İrfan Can Kahveci ve Atakan Çankaya…
Alanda 16 bin seyirci var. Lakin iki grubun ortasında bulunduğu atmosferin getirdiği bir kaç elektriklenme haricinde sıra dışı bir şey yok. Bu da yaşanan gerilim göz önüne alındığında futbolun tabiatında yer alan bir olgu.
İmajları izledik basına da düştü. İki futbolcu birbirlerine yöneliyorlar, grup arkadaşları, ortaya girenler fiziki teması engelliyor. Ortalık birden kalabalıklaşıyor. O hengame ortasında iki futbolcunun bir ortaya gelme mümkünlüğü sıfır.
Ne var ki bir tebligat, iki futbolcu da PFDK’ya sevk ediliyor. İki topluluk da isyanda.
Bizim jenerasyon hatırlar, olimpiyat basketbol finalinde malum iki ekip yumruk yumruğa giriştiler. Hakemler kendilerini siper edip olayı ayırdılar. Teknik faul bile çalmadılar.
Artık bu iki futbolcu için 5-10 maç ortası cezadan kelam ediliyor.
Yahu geçin bunları. Ne yapmış bu çocuklar? Adam mı öldürmüşler, yoksa birbirlerine silah mı çekmişler?
Maçın gözlemcisi Orhan Erdemir… Fatih Terim’i Fiorentina teknik yöneticisiyken “sahadan atan” daha sonra da “Fatih Terim benim hakemliğimi bitirdi” diye basına demeç veren eski FIFA hakemimiz.
Artık soruyorum:
Saha ortasında, her insanın gözü önünde bunun beş misli şiddetli olaylar yaşanıyor. Aynayı futbol alanının dışına tuttuğumuzda, gencecik kızlarımız, bayanlarımız, şiddete maruz kalırken, tehdit ediliyorlar, dövülüyorlar, tekmeleniyorlar, bıçaklanıyorlar, katlediliyorlar. Ancak bir ekip elbise kravat… Failler işi ucuza sıyırıyorlar.
PFDK nerede, neyin, kimin adaletini arıyor? Hedef üzüm yemek mi bağcıyı dövmek mi?
İkisi de kadrolarının en formda, en hırslı isimleri. Dolar almış başını gitmiş, transfer ayında yeni birilerini alabilmek için mangal üzere yürek gerek. Bu iki ismi eksiltmek neyi çözecek? Cezalandırılan kim olacak? Birileri bunu açıklasın bizlere lütfen.
PINAR KARŞIYAKA NERENİN EKİBİ?
İki efsane ismi alt edip, malum takviyeler çerçevesinde inanç tazeleyen Basketbol Federasyonumuzu tebrik ediyoruz. Fakat bir şeye de akıl sır erdiremiyoruz? Federasyon kulüplere hizmet için mi var, yoksa eziyet için mi?
Geçen yıl da birebir sineması gördük. İzmir grubu Pınar Karşıyaka protesto için genç kadroyla maçlara çıktı.
Değişen bir şey yok. Birinde Avrupa şampiyonluğunu pandemiye kurban veren, başkasında finalde kaybeden Türkiye’nin dış dünyadaki basketbol gururu Pınar Karşıyaka ile alıp veremedikleri ne? Doğrusu merak ediyoruz.
Bu yıl da birebir tiyatro sahnede. Amath, Fransa Ulusal Kadrosu’na çağrılmış. İzmir grubu bir hafta üzere kısa bir müddetde Fenerbahçe ve Galatasaray üzere iki güçlü rakiple, akabinde da İsrail grubuyla karşılaşacak. Türkiye’yi FIBA Şampiyonlar Ligi’nde var olup olmama çabasında temsil edecek. İtiraz var, talep var, sonuç yok.
FIBA Ranking’de 16. durumdaki A Ulusal Basketbol Kadrosu’nun 42. sıradaki Büyük Britanya’yı yenmenin zafer sarhoşluğu ortasındayız. Ulusal Ekip Başantrenörü galibiyete sevinmek yerine acı gerçeği haykırıyor:
“Kulüp ortamlarında bu oyuncular kâfi mühlet alamasa da daha fazla hazırlık yapmaları gerekiyor. Kimsenin niyeti berbat değil ancak en çok mağdur olan da ulusal grup…”
Ulusal kadro kaptanının birinde 1 dakika 12 saniye müddet aldığı, iki Avrupa şampiyonluğunun arkasına sığınıp hava atmak hoş. Lakin yeni Alperen’ler, Furkan’lar, Jedi’ler yetiştirecek kulüplere bakış açısı da bu. Anadolu’nun hallarını ise hiç sorma.
Dedik ya; “çivi çıkmış bir kere”
Olimpiyatlarda, yıllardır özveriyle efor harcayan, hem emektar antrenörlerin, yöneticilerin ve atletlerimizin, bu kere daha sistemli bir tertip ortasında olan federasyonlar ve spor teşkilatının uğraşlarıyla kazanılan madalyalarla gurur duyduk. Sporumuz ismine sevindik.
Fakat kimi branşlarda ne yapsak olmuyor. Çivi çıkmış bir sefer. Ülkemizin lokomotif sporu futboldan son çarpıcı örnek.
Daha bir ay öncesine kadar kıyamet koptu. Kulüpler ayağa kalktı. “Yeni bir sistem” diye. Ancak bir daha bilen bildiğini okuyor.
Bir yanda harcanan onca para ve yıkılan hayaller, tartışılan bir teknik adam, sahanın en düzgünü kenarıya çekiliyor.
Öte yandan birinci defa 16 bin izleyicisi önünde kuvvetli rakibine karşı savaşan, tehlikeden sıyrılmak için çırpınıp didinen bir grup ve o grubun Kaptan Halil’le bir arada, geçmişinde olduğu üzere hırs küpü bir futbolcusu. Futbol hayatı bittiği söylenip daha sonradan transferin yıldızı olan ve transfer ayında artık karşısındaki grupta yedek kalmak yerine sarı-kırmızı formayı kuşanmış bir isim.
Göztepe – Fenerbahçe çabası İrfan Can Kahveci ve Atakan Çankaya…
Alanda 16 bin seyirci var. Lakin iki grubun ortasında bulunduğu atmosferin getirdiği bir kaç elektriklenme haricinde sıra dışı bir şey yok. Bu da yaşanan gerilim göz önüne alındığında futbolun tabiatında yer alan bir olgu.
İmajları izledik basına da düştü. İki futbolcu birbirlerine yöneliyorlar, grup arkadaşları, ortaya girenler fiziki teması engelliyor. Ortalık birden kalabalıklaşıyor. O hengame ortasında iki futbolcunun bir ortaya gelme mümkünlüğü sıfır.
Ne var ki bir tebligat, iki futbolcu da PFDK’ya sevk ediliyor. İki topluluk da isyanda.
Bizim jenerasyon hatırlar, olimpiyat basketbol finalinde malum iki ekip yumruk yumruğa giriştiler. Hakemler kendilerini siper edip olayı ayırdılar. Teknik faul bile çalmadılar.
Artık bu iki futbolcu için 5-10 maç ortası cezadan kelam ediliyor.
Yahu geçin bunları. Ne yapmış bu çocuklar? Adam mı öldürmüşler, yoksa birbirlerine silah mı çekmişler?
Maçın gözlemcisi Orhan Erdemir… Fatih Terim’i Fiorentina teknik yöneticisiyken “sahadan atan” daha sonra da “Fatih Terim benim hakemliğimi bitirdi” diye basına demeç veren eski FIFA hakemimiz.
Artık soruyorum:
Saha ortasında, her insanın gözü önünde bunun beş misli şiddetli olaylar yaşanıyor. Aynayı futbol alanının dışına tuttuğumuzda, gencecik kızlarımız, bayanlarımız, şiddete maruz kalırken, tehdit ediliyorlar, dövülüyorlar, tekmeleniyorlar, bıçaklanıyorlar, katlediliyorlar. Ancak bir ekip elbise kravat… Failler işi ucuza sıyırıyorlar.
PFDK nerede, neyin, kimin adaletini arıyor? Hedef üzüm yemek mi bağcıyı dövmek mi?
İkisi de kadrolarının en formda, en hırslı isimleri. Dolar almış başını gitmiş, transfer ayında yeni birilerini alabilmek için mangal üzere yürek gerek. Bu iki ismi eksiltmek neyi çözecek? Cezalandırılan kim olacak? Birileri bunu açıklasın bizlere lütfen.
PINAR KARŞIYAKA NERENİN EKİBİ?
İki efsane ismi alt edip, malum takviyeler çerçevesinde inanç tazeleyen Basketbol Federasyonumuzu tebrik ediyoruz. Fakat bir şeye de akıl sır erdiremiyoruz? Federasyon kulüplere hizmet için mi var, yoksa eziyet için mi?
Geçen yıl da birebir sineması gördük. İzmir grubu Pınar Karşıyaka protesto için genç kadroyla maçlara çıktı.
Değişen bir şey yok. Birinde Avrupa şampiyonluğunu pandemiye kurban veren, başkasında finalde kaybeden Türkiye’nin dış dünyadaki basketbol gururu Pınar Karşıyaka ile alıp veremedikleri ne? Doğrusu merak ediyoruz.
Bu yıl da birebir tiyatro sahnede. Amath, Fransa Ulusal Kadrosu’na çağrılmış. İzmir grubu bir hafta üzere kısa bir müddetde Fenerbahçe ve Galatasaray üzere iki güçlü rakiple, akabinde da İsrail grubuyla karşılaşacak. Türkiye’yi FIBA Şampiyonlar Ligi’nde var olup olmama çabasında temsil edecek. İtiraz var, talep var, sonuç yok.
FIBA Ranking’de 16. durumdaki A Ulusal Basketbol Kadrosu’nun 42. sıradaki Büyük Britanya’yı yenmenin zafer sarhoşluğu ortasındayız. Ulusal Ekip Başantrenörü galibiyete sevinmek yerine acı gerçeği haykırıyor:
“Kulüp ortamlarında bu oyuncular kâfi mühlet alamasa da daha fazla hazırlık yapmaları gerekiyor. Kimsenin niyeti berbat değil ancak en çok mağdur olan da ulusal grup…”
Ulusal kadro kaptanının birinde 1 dakika 12 saniye müddet aldığı, iki Avrupa şampiyonluğunun arkasına sığınıp hava atmak hoş. Lakin yeni Alperen’ler, Furkan’lar, Jedi’ler yetiştirecek kulüplere bakış açısı da bu. Anadolu’nun hallarını ise hiç sorma.
Dedik ya; “çivi çıkmış bir kere”