Çocuk Vakfı’ndan Elmalı Davası için davet: Kaybedecek vaktimiz yok
Elmalı Davası olarak tüm Türkiye’nin gündemine oturan ve dava belgesinde yer aldığı sav edilen fotoğraflar ile epeyce konuşulan davanın yankıları devam ediyor.
Çocuk Vakfı ‘Çocuğa Yönelik Cinsel İstismarla Yüzleşme Çağrısı’ başlığı altında yayınladığı davette istismar hadiselerinin kıymetlendirilmesi ve sürecin nasıl ilerlemesi gerektiği tarafında paylaşımlar yaptı.
İşte Çocuk Vakfı’nın dikkat çeken daveti:
Çocuğa yönelik cinsel istismar Elmalı’da yaşanan elim hadise ile bir defa daha ülke gündeminde ön sıralarda yer aldı. Maalesef, bu bahis yalnızca bu biçimde hadiseler (sosyal) medyada yer aldığı vakit gündemimiz olabiliyor ve birkaç gün gündemimizi meşgul ettikten! daha sonra unutulmaya bırakılıyor. yıllardır birebir kısır döngüyü yaşıyoruz. Mevzu epeyce can yakıcı bir boyuta ulaştığında Türk Ceza Kanunu 103. unsuru etrafında dolaşıp ufak bir değişiklikle sorunu çözmüş üzere yaparak asıllı bütüncül bir ıslahattan kaçınıyoruz.
TOPLUM OLARAK YANLIŞLI HAL GÖSTERİLİYOR
Elmalı hadisesi, makûs bir “fail merkezli yaklaşım” örneği olarak önümüzde duruyor. Mağdur çocuğu merkeze alan bir anlayışla cinsel istismar hadiselerine yaklaşılması gerektiği temel prensibi ülkemizde hiç gelişemedi. Yasama organı bu prensibe dayalı yaklaşımı daima göz arkası etti. Elmalı hadisesi, toplum olarak da, geliştirdiğimiz yanılgılı halla, bu yaklaşımın ne kadar uzağında olduğumuzu, tek sıkıntımızın faillerin en ağır biçimde cezalandırılması olduğunu yüzümüze vuruyor. Çocukların kimliklerini açığa çıkaracak paylaşımlardan kaçınmıyoruz. Bunu çocukların düzgünlüğü için yaptığımızı zannetmemiz ise en naif sözüyle cehenneme giden yolları yeterli niyet taşlarıyla döşemekten ibaret. Herkes kendi gündemine dönüp hadiseyi unutacak ancak geride bırakılan “dijital ayak izleri” çocukları hayatları boyunca takip edecek, suistimal süreklilik arz eder hale gelecek.
‘ÇOCUKLARIN HAKLARINI DAİMA BİRLİKTE İHLAL ETTİK’
Çocukların haklarını daima bir arada ihlal ettik. Bu gerçekle yüzleşmek ve birebir kusurları yenidenlamamak için kaybedecek vaktimiz yok. Bu bahiste en büyük yüzleşmeyi yaşaması gerekenler ise, çocuk merkezli tedbire ve müdafaa düzeneklerini geliştirmeyen, çocuğa yönelik cinsel istismar hadiselerini suç-ceza sonlu bakış açısıyla görmekle yetinen, faal olmaktan uzak hukuksal, yargısal ve idari sistemin muhatabı çocukları toplumun (kontrolsüz) inisiyatifine bırakanlardır.
Çocuğa yönelik cinsel istismarla gayretin nasıl yapılması gerektiği konusunda yıllar içerisinde ülkemizde hayli sayıda rapor hazırlandı, bilimsel çalışma yapıldı.
Çocuk Vakfı, 2016 yılında hazırladığı Çocuğa Yönelik Cinsel İstismar -Ceza Kanunu Maddesi- Raporu’nu bu vesileyle yeniden kamuoyunun dikkatine sunmaktadır. Gerçeklerimizle yüzleşmeyi başarabilirsek çocuğun yüksek faydasını temel alan aktif bir önleyici ve hami sistemi kurmamız mümkün olabilir.
Çocuk Vakfı Raporu’nun Teklifleri:
-18 yaşına kadar herkes çocuktur” temel kuralı çocuklara yönelik cinsel istismarda temel kural olarak kabul edilmeli ve cürmün tanımlanması ile ceza oranlarının belirlenmesinde göz önüne alınmalıdır.
-Mağdur çocuğun rehabilitasyonu yasal altyapı kazanmalı, rehabilitasyon merkezinde muhafaza ve tedavi sistemi kurulmalıdır.
– Mağdur çocuklar yaşadıkları olayları farklı idari ve yargı ünitelerinin önünde tekrar yeniden anlatmak durumunda kalmamalıdır.
-Hem mağdur çocuklar tıpkı vakitte cinsel davranış suça sürüklenmiş çocuk tarafınca gerçekleştirilmesi hâlinde bu çocuklar için Toplumsal İnceleme Raporu alınması mecburî olmalıdır.
– Failin ceza almadığı bir yargılama süreci sonunda mağdur çocuğa hiç bir şey olmamış üzere davranılamaz. Bu durumlarda da mağdurun toplumsal müdafaa önlemlerinden yararlanabilme imkânına kanun unsurunda yer verilmelidir.
-Mağdurun yaşına göre verilecek ceza konusunda kademelendirme yapılabilir.
– Sistemin aktif işleyebilmesi için insan kaynağı toplumsal hizmet meslek mensuplarını temel alacak biçimde nicelik ve nitelik bakımından kâfi seviyeye taşınmalıdır.
-Cebir, şiddet, hile yahut iradeyi etkileyen öteki bir niçine dayalı olmaksızın iki akran çocuk içinde gerçekleşen cinsel davranışlar unsurda belirlenecek kuralların varlığı hâlinde cürüm ve/veya ceza kapsamı haricinde tutulabilir. Lakin, her halükarda bu çocuklar için çocuk muhafaza önlemlerine başvurulmalıdır.
– Hukuka alışılmamış halde evlendirilen çocukların cinsel davranışlarından dolayı çocukları güç ve baskı ile evlendirenler sorumlu kabul edilmeli ve cinsel istismar kabahati işlemiş sayılmalıdır. Kendilerini bilmedikleri bir dünyanın ortasında bulan hem erkek hem kız çocuklar mağdur kabul edilmeli ve haklarında çocuk müdafaa önlemlerine hükmedilmelidir.
– Cinsel istismardan hatalı bulunup cezasını çeken şahısların daha sonraki hayatlarında çocuklarla direkt temas gerektiren iş ve mesleklerde çalışamayacağı, çalıştırılamayacağı konusunda karar düzenlenmelidir. Bu bağlamda, cinsel istismar cürmünü işlemiş şahıslara yönelik sicil kaydı tutulmalı ve kurumlar içinde paylaşılabilmelidir.
– Cebir, tehdit, hile yoluyla yahut aile ortasında yahut eğitim kurumlarında yahut bakım nezaret yükümlülüğü bulunan şahıslarca yahut fizikî, ruhsal manisi olan çocuklara karşı işlenen cinsel davranışlar ağırlaşmış çocuk istismarı olarak kabul edilmeli ve bu anlayış 18 yaşını tamamlamamış istisnasız bütün çocuklara yönelik olarak geçerli olmalıdır.
– Bağlantı ve teknoloji imkânları kullanılarak fizikî temas olmaksızın da mağdurun bedenini teşhir yahut kendi bedeni üzerinde cinsel davranışlar yaptırılması yoluyla cinsel istismar hatasının işlenebileceği husus kararında kabul edilmelidir.
– Cinsel istismarın imaj kaydının yapılması ve/veya yayınlanması cinsel istismar hatası olarak yahut ağırlaştırıcı sebep olarak düzenlenmelidir. Kayıt ve yayının üçüncü şahıslar tarafınca yapılması ve yayınlanması cinsel istismara iştirak olarak kabul edilmelidir.
– Kurumsal ortamlarda işlenen çocuk istismarı kabahatlerinin örtülmesi, üstünün kapatılması üzere aksiyonlarda bulunan gorevlilerin çocuk istismarına iştirakten yahut ayrıyeten tahsis edilecek çocuk istismarı kabahatini örtmek hatasından cezalandırılması gerekmektedir.
– Çocuğa yönelik cinsel istismar hatalarında “iyi hâlden yararlanma” üzere indirim sebepleri uygulanmamalıdır.
Elmalı Davası olarak tüm Türkiye’nin gündemine oturan ve dava belgesinde yer aldığı sav edilen fotoğraflar ile epeyce konuşulan davanın yankıları devam ediyor.
Çocuk Vakfı ‘Çocuğa Yönelik Cinsel İstismarla Yüzleşme Çağrısı’ başlığı altında yayınladığı davette istismar hadiselerinin kıymetlendirilmesi ve sürecin nasıl ilerlemesi gerektiği tarafında paylaşımlar yaptı.
İşte Çocuk Vakfı’nın dikkat çeken daveti:
Çocuğa yönelik cinsel istismar Elmalı’da yaşanan elim hadise ile bir defa daha ülke gündeminde ön sıralarda yer aldı. Maalesef, bu bahis yalnızca bu biçimde hadiseler (sosyal) medyada yer aldığı vakit gündemimiz olabiliyor ve birkaç gün gündemimizi meşgul ettikten! daha sonra unutulmaya bırakılıyor. yıllardır birebir kısır döngüyü yaşıyoruz. Mevzu epeyce can yakıcı bir boyuta ulaştığında Türk Ceza Kanunu 103. unsuru etrafında dolaşıp ufak bir değişiklikle sorunu çözmüş üzere yaparak asıllı bütüncül bir ıslahattan kaçınıyoruz.
TOPLUM OLARAK YANLIŞLI HAL GÖSTERİLİYOR
Elmalı hadisesi, makûs bir “fail merkezli yaklaşım” örneği olarak önümüzde duruyor. Mağdur çocuğu merkeze alan bir anlayışla cinsel istismar hadiselerine yaklaşılması gerektiği temel prensibi ülkemizde hiç gelişemedi. Yasama organı bu prensibe dayalı yaklaşımı daima göz arkası etti. Elmalı hadisesi, toplum olarak da, geliştirdiğimiz yanılgılı halla, bu yaklaşımın ne kadar uzağında olduğumuzu, tek sıkıntımızın faillerin en ağır biçimde cezalandırılması olduğunu yüzümüze vuruyor. Çocukların kimliklerini açığa çıkaracak paylaşımlardan kaçınmıyoruz. Bunu çocukların düzgünlüğü için yaptığımızı zannetmemiz ise en naif sözüyle cehenneme giden yolları yeterli niyet taşlarıyla döşemekten ibaret. Herkes kendi gündemine dönüp hadiseyi unutacak ancak geride bırakılan “dijital ayak izleri” çocukları hayatları boyunca takip edecek, suistimal süreklilik arz eder hale gelecek.
‘ÇOCUKLARIN HAKLARINI DAİMA BİRLİKTE İHLAL ETTİK’
Çocukların haklarını daima bir arada ihlal ettik. Bu gerçekle yüzleşmek ve birebir kusurları yenidenlamamak için kaybedecek vaktimiz yok. Bu bahiste en büyük yüzleşmeyi yaşaması gerekenler ise, çocuk merkezli tedbire ve müdafaa düzeneklerini geliştirmeyen, çocuğa yönelik cinsel istismar hadiselerini suç-ceza sonlu bakış açısıyla görmekle yetinen, faal olmaktan uzak hukuksal, yargısal ve idari sistemin muhatabı çocukları toplumun (kontrolsüz) inisiyatifine bırakanlardır.
Çocuğa yönelik cinsel istismarla gayretin nasıl yapılması gerektiği konusunda yıllar içerisinde ülkemizde hayli sayıda rapor hazırlandı, bilimsel çalışma yapıldı.
Çocuk Vakfı, 2016 yılında hazırladığı Çocuğa Yönelik Cinsel İstismar -Ceza Kanunu Maddesi- Raporu’nu bu vesileyle yeniden kamuoyunun dikkatine sunmaktadır. Gerçeklerimizle yüzleşmeyi başarabilirsek çocuğun yüksek faydasını temel alan aktif bir önleyici ve hami sistemi kurmamız mümkün olabilir.
Çocuk Vakfı Raporu’nun Teklifleri:
-18 yaşına kadar herkes çocuktur” temel kuralı çocuklara yönelik cinsel istismarda temel kural olarak kabul edilmeli ve cürmün tanımlanması ile ceza oranlarının belirlenmesinde göz önüne alınmalıdır.
-Mağdur çocuğun rehabilitasyonu yasal altyapı kazanmalı, rehabilitasyon merkezinde muhafaza ve tedavi sistemi kurulmalıdır.
– Mağdur çocuklar yaşadıkları olayları farklı idari ve yargı ünitelerinin önünde tekrar yeniden anlatmak durumunda kalmamalıdır.
-Hem mağdur çocuklar tıpkı vakitte cinsel davranış suça sürüklenmiş çocuk tarafınca gerçekleştirilmesi hâlinde bu çocuklar için Toplumsal İnceleme Raporu alınması mecburî olmalıdır.
– Failin ceza almadığı bir yargılama süreci sonunda mağdur çocuğa hiç bir şey olmamış üzere davranılamaz. Bu durumlarda da mağdurun toplumsal müdafaa önlemlerinden yararlanabilme imkânına kanun unsurunda yer verilmelidir.
-Mağdurun yaşına göre verilecek ceza konusunda kademelendirme yapılabilir.
– Sistemin aktif işleyebilmesi için insan kaynağı toplumsal hizmet meslek mensuplarını temel alacak biçimde nicelik ve nitelik bakımından kâfi seviyeye taşınmalıdır.
-Cebir, şiddet, hile yahut iradeyi etkileyen öteki bir niçine dayalı olmaksızın iki akran çocuk içinde gerçekleşen cinsel davranışlar unsurda belirlenecek kuralların varlığı hâlinde cürüm ve/veya ceza kapsamı haricinde tutulabilir. Lakin, her halükarda bu çocuklar için çocuk muhafaza önlemlerine başvurulmalıdır.
– Hukuka alışılmamış halde evlendirilen çocukların cinsel davranışlarından dolayı çocukları güç ve baskı ile evlendirenler sorumlu kabul edilmeli ve cinsel istismar kabahati işlemiş sayılmalıdır. Kendilerini bilmedikleri bir dünyanın ortasında bulan hem erkek hem kız çocuklar mağdur kabul edilmeli ve haklarında çocuk müdafaa önlemlerine hükmedilmelidir.
– Cinsel istismardan hatalı bulunup cezasını çeken şahısların daha sonraki hayatlarında çocuklarla direkt temas gerektiren iş ve mesleklerde çalışamayacağı, çalıştırılamayacağı konusunda karar düzenlenmelidir. Bu bağlamda, cinsel istismar cürmünü işlemiş şahıslara yönelik sicil kaydı tutulmalı ve kurumlar içinde paylaşılabilmelidir.
– Cebir, tehdit, hile yoluyla yahut aile ortasında yahut eğitim kurumlarında yahut bakım nezaret yükümlülüğü bulunan şahıslarca yahut fizikî, ruhsal manisi olan çocuklara karşı işlenen cinsel davranışlar ağırlaşmış çocuk istismarı olarak kabul edilmeli ve bu anlayış 18 yaşını tamamlamamış istisnasız bütün çocuklara yönelik olarak geçerli olmalıdır.
– Bağlantı ve teknoloji imkânları kullanılarak fizikî temas olmaksızın da mağdurun bedenini teşhir yahut kendi bedeni üzerinde cinsel davranışlar yaptırılması yoluyla cinsel istismar hatasının işlenebileceği husus kararında kabul edilmelidir.
– Cinsel istismarın imaj kaydının yapılması ve/veya yayınlanması cinsel istismar hatası olarak yahut ağırlaştırıcı sebep olarak düzenlenmelidir. Kayıt ve yayının üçüncü şahıslar tarafınca yapılması ve yayınlanması cinsel istismara iştirak olarak kabul edilmelidir.
– Kurumsal ortamlarda işlenen çocuk istismarı kabahatlerinin örtülmesi, üstünün kapatılması üzere aksiyonlarda bulunan gorevlilerin çocuk istismarına iştirakten yahut ayrıyeten tahsis edilecek çocuk istismarı kabahatini örtmek hatasından cezalandırılması gerekmektedir.
– Çocuğa yönelik cinsel istismar hatalarında “iyi hâlden yararlanma” üzere indirim sebepleri uygulanmamalıdır.