Döviz, sporun idam fermanı olmasın
Döviz kurundaki dalgalanmalar ve giderek ortasından çıkılmaz bir hal alan hayat pahalılığı, bir kısım keyifli azınlık haricinde tüm ülkeyi kıskaca almış durumda. Sanayicisinden, esnafa, tüccara, çiftçiden, memura, çalışana, özgür meslek uğraşındaki kimse, gelecekte kendisini nelerin beklediğini kestiremiyor.
Dövizdeki sert düşünün gerisindeki gizemler sorgulanırken, en değerli soru da, “Bu operasyonun tavanı da delip uzaya çıkan meblağları geriletip, sürdürebilir bir hayat düzebir daha indirip, indiremeyeceği”
Tüm bu ikilemlerin ve bilinmezliklerin içinde kıymetli bir soru da; “Türk Sporu’nun nereye gittiği”
Basketbolda birinci havlu atan bir Harika Lig takımı oldu. Kentin tek kadrosu, üstelik isim sponsoru da bulunan, yetmedi Belediye grubu olan HDI Sigorta Afyon Belediyespor, artan maliyetler karşısında alana gençleriyle çıkmaya başladı. Avrupa’da şampiyonluklar kazanan Efes’in Başantrenörü Ergin Ataman, 83-140’lık skorla biten maçın akabinde, “Bu maçın bu türlü oynatılması Türk Basketbolunun ayıbı” dedi.
Akabinde bir feryat da İzmir’den yükseldi. Dolar 7.5 TL iken dönem ortalamasını 9 TL’den hesapladıklarını ve tüm kulüplerin hesabında an itibariyle 5-6 TL sapma olduğunu vurgulayan Karşıyaka Kulüp Lideri Turgay Büyükkarcı, “Çözülme Afyon’la başladı, öbür kulüpler de Afyon’u takip edecek. Devlet dayanağı olmadan altından kalkamaz, çökeriz, Edirne dışına çıkamayız.” dedi. Üstelik arkasında senelerca basketbolu, Pınar Karşıyaka’yı bağımsız olarak sponse eden Yaşar Holding bulunmasına rağmen.
Trabzon’un alıp başını gittiği ligde, üç büyüklerin sıkıntısına düşen, “hangi antrenörün kimin yerine ne vakit geleceğini” okurlarına, izleyenlerine pompalayıp rayting kapmaya çalışan spor medyasında satır ortası oldu, unutuldu geçti.
Bu kadar yabancı sayısı ile bu döviz çılgınlığında 4-5 kat artan, bu yükün altından gelir kaynakları kısıtlı bilhassa Anadolu kulüplerinin nasıl kalkacağını kimse konuşmadı. Federasyonlar ise hususa bir tahlil bulma yolunda en ufak bir adım atmadılar, bırakın adımı mevzuyu gündeme dahi getirmediler.
TFF 1.Lig grubu Denizlispor dövizdeki artışın akabinde borcunun 120 milyona çıktığını deklare etti. Gizemli gece yarısı operasyonunun akabinde borç 97 milyona indi. Horozlar’ı uçuruma yuvarlanmaktan kurtarmaya yetti mi? Doğaldır ki, “Hayır.”
Yeni spor yasası mecliste… Gündemin baş sıralarında bir daha malum kadroların borç yükü var. Beşiktaş, Fenerbahçe, Galatasaray ve Trabzonspor’un borcu toplamda (36.4 milyar TL) yani yaklaşık (2 milyar dolar) iken (26.5 milyar TL)’ye düştü.
Üretici, çiftçi inim inim inlerken, nasıl olsa birileri çıkar, Türk futbolunu kurtarır. Pekala yabancı oynatmayanlar yahut gücü yetmeyip daha az oynatanlar ne yapsın? Onlar da baksın başının devasına. Amman ha! Yasa o denli diyor. Bütçedeki harcama yüzdelerini aşmasınlar. Yoksa gerçek “kodes” e. O denli ya bu krizde ortalık istekli spor yöneticisi kaynıyor, nasıl olsa!
İzmir‘de ikinci stat da hizmete girdi. Alsancak Mustafa Denizli Stadı. Şahsen sayın Cumhurbaşkanı Erdoğan tarafınca açılış yapıldı ve iki kulübün kullanımı istendi. Altınordu Bornova’da kalacağını duyurdu. Artık Altay maçlarını oynuyor. Futbolsever insan üzere maç seyrediyor, grubunu futbolcusunu bağrına basıyor. Lakin fazlaca daha evvelinde stadına kavuşan Göztepe için de birebir sorun ortada. Gelir getiren alanların dönemi bir türlü yapılamıyor. Yıllık maliyeti 20 milyon lirayı bulan stat işletme sarfiyatları aslına bakarsan naklen yayın gelirlerinden TL’ye dönülerek “çırak çıkarılan” kulüplerin sırtında. (Ekonomistler Kasım 2020’de TL’ye dönülen yaklaşık 4.5 Milyar TL toplam gelirden döviz bazında gelirlerinin % 60’ını kaybettiğini, yaklaşık 2.5 milyar TL kayıp yaşadıklarını belirtiyor)
İki ucu … değnek. Kulüp, “Al kardeşim stadını ben kiramı verir oynarım” dese, yük Gençlik Spor’un yani devletin üzerinde kalacak. Yılda 10 ay, 15 günde bir maç oynanan maç oynanmaktan diğer bir bir fonksiyonu olmayan yapı için, milyonlar, milyarlar devletin kasasından, dolaylı olarak vatandaşın cebinden, ödediği vergilerden çıkacak. Statlara, hangi işçi, hangi bütçeyle bakacak?
Futbolda kendi çocuklarımızla Kore’de elde ettiğimiz bir dünya üçüncülüğümüz var. Basketbolda İstanbul’da dünya ikinciliğimiz… Olimpiyatta güreş klasiğinin haricinde, okçuluk, bayan boksu, cimnastik, karatede kazandığımız madalyalar. Voleybolda bir kaç setle, Atıcılık’ta milimlerle, atletizmde ise santimetrelerle kaçırdığımız madalyalar… Yelkende, yüzmede madalya umutlarımız v.d. Paris için şimdiden aday gösterilen çocuklarımız var.
Hala şu pandemi ve kriz ortamında har vurup harman savurmaya döviz saçmaya devam ediyoruz.
Allah aşkına söyleyin. Sene 2000 Galatasaray UEFA Şampiyonu olmuş, daha sonra Muhteşem Kupa’yı kaldırmış. Sene 2021… Hangi kadromuz Avrupa Şampiyonluğuna ulaşmış. İstediğin kadar yabancı oynat ulaşabilir mi, güç kâfi mi?
halbuki (yabancı sayısını azaltan kaliteli yabancıya kapıları açan) voleybolumuzda daha kızlarımız yeni Dünya Şampiyonu (Vakıfbank), Dünya Üçüncüsü (Fenerbahçe Opet) oldu. Kimin umurunda. Ne acıdır ki, Fenerbahçe’de Pereira’nın gidip gitmeyeceği daha hayli konuşuluyordu.
Geçelim NBA’e Jedi Osman, Furkan tutundu. Ersan İlyasova 10 günlüğüne kurtarıcı olarak kontrat imzalıyor. Alperen’in, Ömer’in yıldızı her geçen gün parlıyor. “Şengün niye birinci beşte değil?” diye antrenör sorgulanıyor.
Atletizm takviminde yer alan yılın son büyük tertibi, Avrupa Kros Şampiyonası Dublin’de yapıldı. Ay-yıldızlı grup, geçmiş şampiyonalardaki 22 altın, 9 gümüş, 15 bronz olmak üzere toplam 46 madalyanın değerli bir kısmını son 10 yılda elde etmişti. Bu yıl Yasemin Can ve Aras Kaya iki devşirme atlet favorimizdi. Yalnızca Kenya asıllı Aras’la gümüş madalya çıkarabildik. halbuki Norveçli Ingebrigtsen, 1.500 m. üzere güç bir kolda, Tokyo’da olimpiyat rekoru kırarak altın madalya kazandı.
Bizim Ağrı’nın Kenya’ya hiç benzeri tarafları yok mu? Avrupa’ya dünyaya şapka çıkartmış efsanelerimiz yok mu? Kara lastikle koşup şampiyon olan yeteneklerimizi unutup, dolarları avroları, süreksiz muvaffakiyetler uğruna mı harcayalım? Norveç’in yaptığını yapabilmek için biz de usul bulalım. Eldekiler yetmezse dövizi atletlerimizi yetiştirecek antrenörlere harcayalım.
Bırakalım artık şu işe yaramayan yabancı hayranlığını. Kaptırmayalım kıymetli dövizlerimizi.
Altınordu futbola pekala başarıyor. Geçen sene final oynadı, bu yıl zorlanıyor. Ancak unsurlarından ödün vermiyor. Finale çıkamasa da bu yıl da başaracak.
Biz de müsaade vermeyelim artık, bu savurganlığa. Döviz sporumuzun idam fermanı olmasın.
Döviz kurundaki dalgalanmalar ve giderek ortasından çıkılmaz bir hal alan hayat pahalılığı, bir kısım keyifli azınlık haricinde tüm ülkeyi kıskaca almış durumda. Sanayicisinden, esnafa, tüccara, çiftçiden, memura, çalışana, özgür meslek uğraşındaki kimse, gelecekte kendisini nelerin beklediğini kestiremiyor.
Dövizdeki sert düşünün gerisindeki gizemler sorgulanırken, en değerli soru da, “Bu operasyonun tavanı da delip uzaya çıkan meblağları geriletip, sürdürebilir bir hayat düzebir daha indirip, indiremeyeceği”
Tüm bu ikilemlerin ve bilinmezliklerin içinde kıymetli bir soru da; “Türk Sporu’nun nereye gittiği”
Basketbolda birinci havlu atan bir Harika Lig takımı oldu. Kentin tek kadrosu, üstelik isim sponsoru da bulunan, yetmedi Belediye grubu olan HDI Sigorta Afyon Belediyespor, artan maliyetler karşısında alana gençleriyle çıkmaya başladı. Avrupa’da şampiyonluklar kazanan Efes’in Başantrenörü Ergin Ataman, 83-140’lık skorla biten maçın akabinde, “Bu maçın bu türlü oynatılması Türk Basketbolunun ayıbı” dedi.
Akabinde bir feryat da İzmir’den yükseldi. Dolar 7.5 TL iken dönem ortalamasını 9 TL’den hesapladıklarını ve tüm kulüplerin hesabında an itibariyle 5-6 TL sapma olduğunu vurgulayan Karşıyaka Kulüp Lideri Turgay Büyükkarcı, “Çözülme Afyon’la başladı, öbür kulüpler de Afyon’u takip edecek. Devlet dayanağı olmadan altından kalkamaz, çökeriz, Edirne dışına çıkamayız.” dedi. Üstelik arkasında senelerca basketbolu, Pınar Karşıyaka’yı bağımsız olarak sponse eden Yaşar Holding bulunmasına rağmen.
Trabzon’un alıp başını gittiği ligde, üç büyüklerin sıkıntısına düşen, “hangi antrenörün kimin yerine ne vakit geleceğini” okurlarına, izleyenlerine pompalayıp rayting kapmaya çalışan spor medyasında satır ortası oldu, unutuldu geçti.
Bu kadar yabancı sayısı ile bu döviz çılgınlığında 4-5 kat artan, bu yükün altından gelir kaynakları kısıtlı bilhassa Anadolu kulüplerinin nasıl kalkacağını kimse konuşmadı. Federasyonlar ise hususa bir tahlil bulma yolunda en ufak bir adım atmadılar, bırakın adımı mevzuyu gündeme dahi getirmediler.
TFF 1.Lig grubu Denizlispor dövizdeki artışın akabinde borcunun 120 milyona çıktığını deklare etti. Gizemli gece yarısı operasyonunun akabinde borç 97 milyona indi. Horozlar’ı uçuruma yuvarlanmaktan kurtarmaya yetti mi? Doğaldır ki, “Hayır.”
Yeni spor yasası mecliste… Gündemin baş sıralarında bir daha malum kadroların borç yükü var. Beşiktaş, Fenerbahçe, Galatasaray ve Trabzonspor’un borcu toplamda (36.4 milyar TL) yani yaklaşık (2 milyar dolar) iken (26.5 milyar TL)’ye düştü.
Üretici, çiftçi inim inim inlerken, nasıl olsa birileri çıkar, Türk futbolunu kurtarır. Pekala yabancı oynatmayanlar yahut gücü yetmeyip daha az oynatanlar ne yapsın? Onlar da baksın başının devasına. Amman ha! Yasa o denli diyor. Bütçedeki harcama yüzdelerini aşmasınlar. Yoksa gerçek “kodes” e. O denli ya bu krizde ortalık istekli spor yöneticisi kaynıyor, nasıl olsa!
İzmir‘de ikinci stat da hizmete girdi. Alsancak Mustafa Denizli Stadı. Şahsen sayın Cumhurbaşkanı Erdoğan tarafınca açılış yapıldı ve iki kulübün kullanımı istendi. Altınordu Bornova’da kalacağını duyurdu. Artık Altay maçlarını oynuyor. Futbolsever insan üzere maç seyrediyor, grubunu futbolcusunu bağrına basıyor. Lakin fazlaca daha evvelinde stadına kavuşan Göztepe için de birebir sorun ortada. Gelir getiren alanların dönemi bir türlü yapılamıyor. Yıllık maliyeti 20 milyon lirayı bulan stat işletme sarfiyatları aslına bakarsan naklen yayın gelirlerinden TL’ye dönülerek “çırak çıkarılan” kulüplerin sırtında. (Ekonomistler Kasım 2020’de TL’ye dönülen yaklaşık 4.5 Milyar TL toplam gelirden döviz bazında gelirlerinin % 60’ını kaybettiğini, yaklaşık 2.5 milyar TL kayıp yaşadıklarını belirtiyor)
İki ucu … değnek. Kulüp, “Al kardeşim stadını ben kiramı verir oynarım” dese, yük Gençlik Spor’un yani devletin üzerinde kalacak. Yılda 10 ay, 15 günde bir maç oynanan maç oynanmaktan diğer bir bir fonksiyonu olmayan yapı için, milyonlar, milyarlar devletin kasasından, dolaylı olarak vatandaşın cebinden, ödediği vergilerden çıkacak. Statlara, hangi işçi, hangi bütçeyle bakacak?
Futbolda kendi çocuklarımızla Kore’de elde ettiğimiz bir dünya üçüncülüğümüz var. Basketbolda İstanbul’da dünya ikinciliğimiz… Olimpiyatta güreş klasiğinin haricinde, okçuluk, bayan boksu, cimnastik, karatede kazandığımız madalyalar. Voleybolda bir kaç setle, Atıcılık’ta milimlerle, atletizmde ise santimetrelerle kaçırdığımız madalyalar… Yelkende, yüzmede madalya umutlarımız v.d. Paris için şimdiden aday gösterilen çocuklarımız var.
Hala şu pandemi ve kriz ortamında har vurup harman savurmaya döviz saçmaya devam ediyoruz.
Allah aşkına söyleyin. Sene 2000 Galatasaray UEFA Şampiyonu olmuş, daha sonra Muhteşem Kupa’yı kaldırmış. Sene 2021… Hangi kadromuz Avrupa Şampiyonluğuna ulaşmış. İstediğin kadar yabancı oynat ulaşabilir mi, güç kâfi mi?
halbuki (yabancı sayısını azaltan kaliteli yabancıya kapıları açan) voleybolumuzda daha kızlarımız yeni Dünya Şampiyonu (Vakıfbank), Dünya Üçüncüsü (Fenerbahçe Opet) oldu. Kimin umurunda. Ne acıdır ki, Fenerbahçe’de Pereira’nın gidip gitmeyeceği daha hayli konuşuluyordu.
Geçelim NBA’e Jedi Osman, Furkan tutundu. Ersan İlyasova 10 günlüğüne kurtarıcı olarak kontrat imzalıyor. Alperen’in, Ömer’in yıldızı her geçen gün parlıyor. “Şengün niye birinci beşte değil?” diye antrenör sorgulanıyor.
Atletizm takviminde yer alan yılın son büyük tertibi, Avrupa Kros Şampiyonası Dublin’de yapıldı. Ay-yıldızlı grup, geçmiş şampiyonalardaki 22 altın, 9 gümüş, 15 bronz olmak üzere toplam 46 madalyanın değerli bir kısmını son 10 yılda elde etmişti. Bu yıl Yasemin Can ve Aras Kaya iki devşirme atlet favorimizdi. Yalnızca Kenya asıllı Aras’la gümüş madalya çıkarabildik. halbuki Norveçli Ingebrigtsen, 1.500 m. üzere güç bir kolda, Tokyo’da olimpiyat rekoru kırarak altın madalya kazandı.
Bizim Ağrı’nın Kenya’ya hiç benzeri tarafları yok mu? Avrupa’ya dünyaya şapka çıkartmış efsanelerimiz yok mu? Kara lastikle koşup şampiyon olan yeteneklerimizi unutup, dolarları avroları, süreksiz muvaffakiyetler uğruna mı harcayalım? Norveç’in yaptığını yapabilmek için biz de usul bulalım. Eldekiler yetmezse dövizi atletlerimizi yetiştirecek antrenörlere harcayalım.
Bırakalım artık şu işe yaramayan yabancı hayranlığını. Kaptırmayalım kıymetli dövizlerimizi.
Altınordu futbola pekala başarıyor. Geçen sene final oynadı, bu yıl zorlanıyor. Ancak unsurlarından ödün vermiyor. Finale çıkamasa da bu yıl da başaracak.
Biz de müsaade vermeyelim artık, bu savurganlığa. Döviz sporumuzun idam fermanı olmasın.