Emre Dayıoğlu: Türkülere, ezgilere âşık bir müzik öğretmeni
Okuldan arta kalan vakit içinderında köy köy gezerek Anadolu’nun ezgilerini kaydeden müzik öğretmeni Emre Dayıoğlu, ücra köşelerdeki bilinmeyen sanatkarlara, kaybolmaya yüz tutmuş halk türkülerine bir daha hayat veriyor. Yüzlerce köy gezerek hem yöre halkını birebir vakitte eski türküleri tanıtan Dayıoğlu’nun emeli, Türk Halk Müziği’ni dünyaya tanıtmak ve yaşatmak….
Kayıtlarını daha fazla beşere ulaştırmak için toplumsal medyada paylaşması Dayıoğlu’nu bununla birlikte bir toplumsal medya fenomeni yaptı. Emre Öğrenmen, bugüne kadar Akdeniz ve Ege’nin birfazlaca köyü olmak üzere yurdun bir epey noktasında Anadolu halkıyla yaptığı müzik sohbetlerini paylaşıyor. Halk sanatkarlarından aldığı “öz müziğimizi” Twitter ve YouTube’dan milyonlarca beşere ulaştırıyor.
Üç telli sazını ve kamerasını alarak müzik aşkının peşinden koşan Emre Öğretmen ile Anadolu ezgilerini, halk külçeşidini ve Ege köylerini konuştuk….
Bu seyahate nasıl karar verdiniz?
Çocukluktan bu yana müziğe aşk duyarak büyüdüm. İçimdeki müzik aşkı, yaşım ilerledikçe giderek büyüdü. 2012 yılında müzik öğretmenliğine başladıktan daha sonra bir el kamerası satın alarak düştüm yollara. O gün bugün okuldan artan vakit içinderımda devam etmekteyim.
MÜZİK BENİM İÇİN BİR ÖMÜR BİÇİMİ
Sizi müziğin peşinden köy köy gezdiren şey nedir?
Halk müziğimizin üreticileri teyzeler ve amcaların yani halk sanatkarlarının izini sürmek ve halk müziğimizi kaynak bireylerden en doğal yerinde öğrenme isteğiyle müziğin peşine düştüm. Toplumsal medyanın yardımıyla de bu kayıtları herkesle paylaştım, halk kültürü ismine bu çalışmaları tüm halka paylaşabildiğim ve bir nebze olsun tanıtabildiğim için kendimi şanslı hissediyorum.
Müzik ve halk kültürü sizin için ne mana tabir ediyor?
Kültürü besleyen en kıymetli dinamiklerden olan müzik, benim için bir ömür biçimi. Gezdiğim köylerde halkın külçeşidini nakış nakış işleyen ögelerin en başında halk müziği geliyor. Zira on yıllardır halkın seslerinde sakladığı bu derin kültürün ışığında müzik seyahati yaparak yeni eserler ve birbirinden değerli çalgıları kaydetmeyi kendime bakılırsav edindim. Zira müziği epeyce seviyorum, araştırmaktan, gezmekten ve halk sanatkarlarından müziğin özünü öğrenebilmekten büyük keyif alıyorum.
DÜZGÜN Kİ ONLARIN ÇIRAĞIYIM
Yaşadığı yerden diğer hiç bir yer görmemiş müzik sevdalılarıyla bir ortaya gelmek, onlarla birlikte müzik yapmak nasıl bir his?
Eşsiz. Tam da usta çırak ilgisiyle yıllardır kültürel ve sanatsal transferi devam eden ve kentleşme kültürüyle kaybolmaya yüz tutan usta çırak geleneğiyle, köylerde karşılaştığım epeyce değerli bayan ve erkek ustalarla bir arada müzik yapabilmeyi büyük nir kısmet olarak değerlendiriyorum. Müzikal ve kültürel olarak tüm ustalardan beslendiğim için müziğin hazzına ulaşabildiğimi yavaş yavaş fark etmeye başladım. Uygun ki onların çırağıyım.
Gördüğünüz insan görüntülerinden bahseder misiniz?
Anadolu büyük bir müzik deryası. Bu müziği seslerinde yıllardır taşımakta olan insanların her biri epey pahalı. Bu kıymetlerimizin farkına toplum olarak varmamız; çocuklara ve genç nesillere transferini olabildiğince sağlamamız gerektiğini düşünmekteyim. Dijital dünyada, halk müziğimizin artık daha hayli dinleyici bulabildiğinin müşahedesini yaptım. Ayrıyeten gençler eskiye nazaran epey daha fazla saz, bağlama, kopuz, üç telli, kabak kemane üzere çalgıları çalmak istiyorlar. Bunun niçini, toplumsal medyada biroldukca türküyle karşılaşıp o türküleri özümseyip benimsemekteler. Tüm bu kültürün taşıyıcıları, Anadolu müzik deryamızın farklı renkteki çakıl taşları misali kaynak şahıslarımızın, halk sanatkarlarımızın önünde ömrüm boyunca hürmetle eğileceğim. her insanın bu şuurda olmasını gönlümden dilerim. Zira müzik, hepimizin ortak paydası.
ÜZÜMÜN İNCİRİN HOŞLUĞU EGE TÜRKÜLERİNDE HİSSEDİLİYOR
Bilhassa Ege’de karşılaştığınız şeyler var mıdır? Ege’ye has tecrübelerinizde n kelam eder misiniz?
Antalya’nın Kaş ilçesinden olduğum için tam da Akdeniz ile E ge külçeşidinin karışımıyla büyüdüm diyebilirim. Müzik kültürü açısından Ege Bölgesi inanılmaz dolu. Önemli söylüyorum, hangi köye giderseniz gidin her köyde def çalan, leğen çalan, dümbek çalan, kazan çalan, saz çalan birfazlaca halk sanatkarıyla müsabakanız mümkün. Ege Bölgesi’nin ziraî çeşitliliği, kültürel çeşitliliğiyle muadil büyümüş aşikâr ki. Bu durum da bölgenin müziğine fazlaca karakteristik bir dokunun yanımasını sağlamış. İncirin, üzümün hoşluğu Ege türkülerinin seyrinde hissediliyor. Natürel ki onseneler, yüzseneler uzunluğu bu bölgede yaşayan insanların kültürel kimliklerini hala yaşatıyor olmaları fazlaca hoş.
Bu seyahatinizde sizi en epey etkileyen şey ne oldu?
Halk müziğinin kaybolup gittiği fikrinden kurtulup köylerde hala epeyce kuvvetli bir biçimde yaşayan müzik külçeşidinin devamlılığını gözlerimle görüp kulaklarımla duydum. Genel olarak beni bu durum epey etkiledi. Devamlılığını sağlamak hepimizin nazaranvi.
Unutamadığınız bir köy, bir oyun, bir ezgi var mı?
Bilhassa Ege ve Akdeniz bölgelerinde müzik deşiriciliği yaptığım için, bayanların lokal oyunları ve mahallî ritim çalgıları delbek, def, kazan çalma, dümbek çalma, sini çevirme üzere gelenekleri farklı bir ilgimi çekiyor. Olağan, üç telli çalan dayıların ve sipsi çalan mahallî sanatkarların ezgileri de beni epeyce etkiliyor. özetlemek gerekirse, kaydettiğim tüm ezgiler beni epeyce etkiliyor. Herbirinde farklı bir köy romanı okumuş kadar kültürel kimliğin derinliklerini keşfettiğimi düşünüyorum.
MÜZİK HEPİMİZİN ORTAK PAYDASI
Bu seyahatinizi nasıl tanımlıyorsunuz?
Müziğin ortak paydasında köylerde karşılaştığım tüm insanların çocuğu hatta torunu üzere oldum artık. Bu benim bir özelliğim değil, köylerdeki beşerler kim elirse gelsin herkese epeyce samimi ve sıcak davranıyorlar, konuk ediyorlar. Ben hangi köye gidersem gideyim hiç zorlanmıyorum. O köyde halk sanatkarı kim var ise tanışıyorum ve müzik akrabası oluyorum. Müziğin ortak paydasında kolaylıkla irtibat kurabilmekteyim. Köy köy gezip müzik kaydetmek isteyen benden küçüklere de keyifle tavsiye ederim. Yakın köylerden başlayınız. vakit içinde sizin de heybeniz müzikle dolacak.
Ne vakte kadar devam etmeyi, nereye varmayı düşünüyorsunuz?
Amacım 81 vilayette gezilmedik kaydedilmedik eser bırakmamak. Ancak doğal ki bu durum imkânlar dahilinde fazlaca güç. Ömrüm ve imkânlarım el verdiğince farklı yöre ve bölgelerdeki köylere gitmeye devam edeceğim. Şu ana kadar gittiğim köylerde öğrendiğim, epey fazla bilinmeyen türkülerden oluşan bir albüm çalışmam var. İlerleyen süreçte bu çalışmam bitince toplumsal medyada herkesle paylaşacağım. Başta da belirttiğim üzere, müzik benim için ömür biçimi. Müziğin ışığında çalışmalarıma devam edeceğim. Son olarak, bir daha müzik hepimizin ortak paydası diyorum ve herkese müzik dolu bir hayat diliyorum.
Okuldan arta kalan vakit içinderında köy köy gezerek Anadolu’nun ezgilerini kaydeden müzik öğretmeni Emre Dayıoğlu, ücra köşelerdeki bilinmeyen sanatkarlara, kaybolmaya yüz tutmuş halk türkülerine bir daha hayat veriyor. Yüzlerce köy gezerek hem yöre halkını birebir vakitte eski türküleri tanıtan Dayıoğlu’nun emeli, Türk Halk Müziği’ni dünyaya tanıtmak ve yaşatmak….
Kayıtlarını daha fazla beşere ulaştırmak için toplumsal medyada paylaşması Dayıoğlu’nu bununla birlikte bir toplumsal medya fenomeni yaptı. Emre Öğrenmen, bugüne kadar Akdeniz ve Ege’nin birfazlaca köyü olmak üzere yurdun bir epey noktasında Anadolu halkıyla yaptığı müzik sohbetlerini paylaşıyor. Halk sanatkarlarından aldığı “öz müziğimizi” Twitter ve YouTube’dan milyonlarca beşere ulaştırıyor.
Üç telli sazını ve kamerasını alarak müzik aşkının peşinden koşan Emre Öğretmen ile Anadolu ezgilerini, halk külçeşidini ve Ege köylerini konuştuk….
Bu seyahate nasıl karar verdiniz?
Çocukluktan bu yana müziğe aşk duyarak büyüdüm. İçimdeki müzik aşkı, yaşım ilerledikçe giderek büyüdü. 2012 yılında müzik öğretmenliğine başladıktan daha sonra bir el kamerası satın alarak düştüm yollara. O gün bugün okuldan artan vakit içinderımda devam etmekteyim.
MÜZİK BENİM İÇİN BİR ÖMÜR BİÇİMİ
Sizi müziğin peşinden köy köy gezdiren şey nedir?
Halk müziğimizin üreticileri teyzeler ve amcaların yani halk sanatkarlarının izini sürmek ve halk müziğimizi kaynak bireylerden en doğal yerinde öğrenme isteğiyle müziğin peşine düştüm. Toplumsal medyanın yardımıyla de bu kayıtları herkesle paylaştım, halk kültürü ismine bu çalışmaları tüm halka paylaşabildiğim ve bir nebze olsun tanıtabildiğim için kendimi şanslı hissediyorum.
Müzik ve halk kültürü sizin için ne mana tabir ediyor?
Kültürü besleyen en kıymetli dinamiklerden olan müzik, benim için bir ömür biçimi. Gezdiğim köylerde halkın külçeşidini nakış nakış işleyen ögelerin en başında halk müziği geliyor. Zira on yıllardır halkın seslerinde sakladığı bu derin kültürün ışığında müzik seyahati yaparak yeni eserler ve birbirinden değerli çalgıları kaydetmeyi kendime bakılırsav edindim. Zira müziği epeyce seviyorum, araştırmaktan, gezmekten ve halk sanatkarlarından müziğin özünü öğrenebilmekten büyük keyif alıyorum.
DÜZGÜN Kİ ONLARIN ÇIRAĞIYIM
Yaşadığı yerden diğer hiç bir yer görmemiş müzik sevdalılarıyla bir ortaya gelmek, onlarla birlikte müzik yapmak nasıl bir his?
Eşsiz. Tam da usta çırak ilgisiyle yıllardır kültürel ve sanatsal transferi devam eden ve kentleşme kültürüyle kaybolmaya yüz tutan usta çırak geleneğiyle, köylerde karşılaştığım epeyce değerli bayan ve erkek ustalarla bir arada müzik yapabilmeyi büyük nir kısmet olarak değerlendiriyorum. Müzikal ve kültürel olarak tüm ustalardan beslendiğim için müziğin hazzına ulaşabildiğimi yavaş yavaş fark etmeye başladım. Uygun ki onların çırağıyım.
Gördüğünüz insan görüntülerinden bahseder misiniz?
Anadolu büyük bir müzik deryası. Bu müziği seslerinde yıllardır taşımakta olan insanların her biri epey pahalı. Bu kıymetlerimizin farkına toplum olarak varmamız; çocuklara ve genç nesillere transferini olabildiğince sağlamamız gerektiğini düşünmekteyim. Dijital dünyada, halk müziğimizin artık daha hayli dinleyici bulabildiğinin müşahedesini yaptım. Ayrıyeten gençler eskiye nazaran epey daha fazla saz, bağlama, kopuz, üç telli, kabak kemane üzere çalgıları çalmak istiyorlar. Bunun niçini, toplumsal medyada biroldukca türküyle karşılaşıp o türküleri özümseyip benimsemekteler. Tüm bu kültürün taşıyıcıları, Anadolu müzik deryamızın farklı renkteki çakıl taşları misali kaynak şahıslarımızın, halk sanatkarlarımızın önünde ömrüm boyunca hürmetle eğileceğim. her insanın bu şuurda olmasını gönlümden dilerim. Zira müzik, hepimizin ortak paydası.
ÜZÜMÜN İNCİRİN HOŞLUĞU EGE TÜRKÜLERİNDE HİSSEDİLİYOR
Bilhassa Ege’de karşılaştığınız şeyler var mıdır? Ege’ye has tecrübelerinizde n kelam eder misiniz?
Antalya’nın Kaş ilçesinden olduğum için tam da Akdeniz ile E ge külçeşidinin karışımıyla büyüdüm diyebilirim. Müzik kültürü açısından Ege Bölgesi inanılmaz dolu. Önemli söylüyorum, hangi köye giderseniz gidin her köyde def çalan, leğen çalan, dümbek çalan, kazan çalan, saz çalan birfazlaca halk sanatkarıyla müsabakanız mümkün. Ege Bölgesi’nin ziraî çeşitliliği, kültürel çeşitliliğiyle muadil büyümüş aşikâr ki. Bu durum da bölgenin müziğine fazlaca karakteristik bir dokunun yanımasını sağlamış. İncirin, üzümün hoşluğu Ege türkülerinin seyrinde hissediliyor. Natürel ki onseneler, yüzseneler uzunluğu bu bölgede yaşayan insanların kültürel kimliklerini hala yaşatıyor olmaları fazlaca hoş.
Bu seyahatinizde sizi en epey etkileyen şey ne oldu?
Halk müziğinin kaybolup gittiği fikrinden kurtulup köylerde hala epeyce kuvvetli bir biçimde yaşayan müzik külçeşidinin devamlılığını gözlerimle görüp kulaklarımla duydum. Genel olarak beni bu durum epey etkiledi. Devamlılığını sağlamak hepimizin nazaranvi.
Unutamadığınız bir köy, bir oyun, bir ezgi var mı?
Bilhassa Ege ve Akdeniz bölgelerinde müzik deşiriciliği yaptığım için, bayanların lokal oyunları ve mahallî ritim çalgıları delbek, def, kazan çalma, dümbek çalma, sini çevirme üzere gelenekleri farklı bir ilgimi çekiyor. Olağan, üç telli çalan dayıların ve sipsi çalan mahallî sanatkarların ezgileri de beni epeyce etkiliyor. özetlemek gerekirse, kaydettiğim tüm ezgiler beni epeyce etkiliyor. Herbirinde farklı bir köy romanı okumuş kadar kültürel kimliğin derinliklerini keşfettiğimi düşünüyorum.
MÜZİK HEPİMİZİN ORTAK PAYDASI
Bu seyahatinizi nasıl tanımlıyorsunuz?
Müziğin ortak paydasında köylerde karşılaştığım tüm insanların çocuğu hatta torunu üzere oldum artık. Bu benim bir özelliğim değil, köylerdeki beşerler kim elirse gelsin herkese epeyce samimi ve sıcak davranıyorlar, konuk ediyorlar. Ben hangi köye gidersem gideyim hiç zorlanmıyorum. O köyde halk sanatkarı kim var ise tanışıyorum ve müzik akrabası oluyorum. Müziğin ortak paydasında kolaylıkla irtibat kurabilmekteyim. Köy köy gezip müzik kaydetmek isteyen benden küçüklere de keyifle tavsiye ederim. Yakın köylerden başlayınız. vakit içinde sizin de heybeniz müzikle dolacak.
Ne vakte kadar devam etmeyi, nereye varmayı düşünüyorsunuz?
Amacım 81 vilayette gezilmedik kaydedilmedik eser bırakmamak. Ancak doğal ki bu durum imkânlar dahilinde fazlaca güç. Ömrüm ve imkânlarım el verdiğince farklı yöre ve bölgelerdeki köylere gitmeye devam edeceğim. Şu ana kadar gittiğim köylerde öğrendiğim, epey fazla bilinmeyen türkülerden oluşan bir albüm çalışmam var. İlerleyen süreçte bu çalışmam bitince toplumsal medyada herkesle paylaşacağım. Başta da belirttiğim üzere, müzik benim için ömür biçimi. Müziğin ışığında çalışmalarıma devam edeceğim. Son olarak, bir daha müzik hepimizin ortak paydası diyorum ve herkese müzik dolu bir hayat diliyorum.