İki yüz görevli ve hepsi bile 85.000 sığınma talebi için eğitilmedi (Cutro kararnamesinin bir başka “armağanı”). Göçmenleri çağırmak, hikayelerini dinlemek, hayatlarını yeniden inşa etmek, sorup doğrulamak, uygulamaları öğretmek. Ve her şeyden önce, bir tür koruma verip vermeyeceğinizi vicdan ve yeterlilikle değerlendirin.
İltica komisyonları nelerdir
İltica komisyonları sürgülü kapılar İtalya’ya yasadışı yollardan gelen herkes için: Avrupa’da yeni bir hayat ya da sınır dışı edilme (ki bu neredeyse her zaman yasadışı göçe dönüşüyor). Ancak, ne kadar inanılmaz görünse de, hükümetin sadece son derece hassas sığınma sistemini değil, aynı zamanda gelen göçmen sayısıyla karşılaştırıldığında gülünç bir sayı olan çok küçük bir avuç İçişleri Bakanlığı yetkilisinin omuzlarına yüklendiğini görüyoruz. şimdi de sözde güvenli ülkelerden gelenler için hızlandırılmış sınır prosedürleri sorunu var; bu, İçişleri Bakanlığı’na göre, ülkelerine geri gönderilenlerin gerçek sayısını artırmaya katkıda bulunacak bir araç.
Merkezlerin boşaltılması için hükümet baskısı
“Bir yanılsama, bir blöf. Hızlandırılmış prosedürlerden uzak. Korkunç koşullarda çalışıyoruz, iş yükünde on kat artışla, yarıya indirilmiş bir kadroyla, plansız ve o anın hükümetinin güçlü baskısına maruz kalıyoruz. Şimdi, örneğin, gösterge Roma’nın bölgesel komisyonlarından birinden bir yetkili, “kabul merkezlerinin rahatlatılmasını teşvik etmektir” diyor. Ayrıca anonimlik karşılığında işlerin nasıl yürüdüğünü anlatmayı neden kabul ettiği de anlaşılabilir. İlticayla ilgili bölge komisyonu üyeleri olan İçişleri Bakanlığı yetkililerinin ilk kez 9 Kasım’da bir gösteriyle gerçekleştirilecek ulusal grev çağrısı göz önüne alındığında, bu kesinlikle münferit bir hikaye değil. Piazza Santi Apostoli.
“Siyaset, uygulanması imkansız olan kuralları onaylar. Sığınma komisyoncularının işi çok karmaşık bir iş ve Cutro kararnamesi, genellikle yapılmayan bir eğitim kursunun ardından belirli becerilere sahip olmayan görevlilerin de bu göreve atanabilmesini sağlayarak durumu daha da kötüleştirdi. Garanti altına alınması gereken büyük bir hak sorunu var” diyor Adelaide’ye hoş geldinizFP Cgil’in ulusal koordinatörü.
Anaokulu numaraları
Birkaç rakam neden bahsettiğimizi anlamamıza yardımcı oluyor: 2022 yılı sonunda İtalya’da sunulan 85.000 sığınma talebinden 58.000’i karara bağlandı, ancak bunlar çoğu zaman iki veya üç yıllık taleplerdir. Ve aslında birikmiş başvuru sayısı 51.000’in üzerindedir; buna Dublinliler olarak adlandırılan yaklaşık 17.000 kişinin, yani İtalya’ya gelen ve diğer Avrupa ülkelerinin bize geri gönderdiği göçmenlerin sınırı geçmeyi başardıkları da eklenmelidir. 2017 yılında dönemin İçişleri Bakanı tarafından kurulduklarında Marco Minnitiİltica komisyonları, özel bir yarışma aracılığıyla işe alınan, tamamı belirli becerilere sahip 429 görevliden oluşan bir personele güvenebilir. Şu anda sadece 200 kişi var ve Cutro kararnamesi ile hükümet, vilayetlerin herhangi bir idari yetkilisinin komisyonlara atanabilmesini sağlayarak sürdürülemez personel eksikliğini gidermeye karar verdi. Ve jeopolitik kavramlarından uluslararası hukuka, sözleşmelerden mültecilerle ilgili mevzuata kadar gerekli becerilere sahip olmamasına da aldırış etmeyin.
Temyiz çığları mahkemeleri tıkadı
Komisyon üyelerinden biri şöyle açıklıyor: “Sonuç kolayca anlaşılıyor; kendilerini sunan tüm göçmenlerin mülteci statüsü için gerekli şartlara sahip olmadığını çok iyi biliyoruz. Mahkemelerin temyiz çığıyla tıkanmasını önlemek için bir filtre görevi görmeli, kişisel hikayeleri ve menşe ülkelerdeki durumu değerlendirmeli, yeterli motivasyona sahip kararnameler çıkarmalıyız. Bu da düzenli olarak oluyor çünkü kararlarımız her zaman gerektiği gibi tartışılmıyor”.
Ve şimdi, hükümet tarafından güvenli ülkelerden gelen ve bu nedenle muhtemelen hiçbir zaman oturma izni alamayacak olanların hızlı bir şekilde evlerine gönderilmesinin bir aracı olarak müjdelenen hızlandırılmış sınır prosedürleri. Şu ana kadar sığınmacılar için özel olarak kurulmuş tek merkezden, Modica-Pozzallo’daki merkezden yalnızca yirmi kadar Tunuslu geçti ve daha sonra Catania hakimleri tarafından serbest bırakıldılar. Ancak Potenza gibi diğer mahkemeler de kendilerini bir yıl önce ve tabii ki hiç sınır bölgesi olmayan yerlere gelen insanlar için hızlandırılmış sınır prosedürlerini değerlendirirken buldular. “Polis karakollarında bile personel sayısı yetersiz ve sığınma taleplerini resmileştirmek çoğu zaman aylar alıyor ve dokuz gün içinde değerlendirip karar vermemiz gerekiyor. İmkansız. Aramızdan kaçıp başka bir yere gidebilenler. Sonra da bilmeyenlere söyleyelim. Korumasını reddettiğimiz kişilerin büyük çoğunluğu ülkelerine geri gönderilmiyor. İşten çıkarılma ihbarı alır ve istediği yere gider.”
İltica komisyonları nelerdir
İltica komisyonları sürgülü kapılar İtalya’ya yasadışı yollardan gelen herkes için: Avrupa’da yeni bir hayat ya da sınır dışı edilme (ki bu neredeyse her zaman yasadışı göçe dönüşüyor). Ancak, ne kadar inanılmaz görünse de, hükümetin sadece son derece hassas sığınma sistemini değil, aynı zamanda gelen göçmen sayısıyla karşılaştırıldığında gülünç bir sayı olan çok küçük bir avuç İçişleri Bakanlığı yetkilisinin omuzlarına yüklendiğini görüyoruz. şimdi de sözde güvenli ülkelerden gelenler için hızlandırılmış sınır prosedürleri sorunu var; bu, İçişleri Bakanlığı’na göre, ülkelerine geri gönderilenlerin gerçek sayısını artırmaya katkıda bulunacak bir araç.
Merkezlerin boşaltılması için hükümet baskısı
“Bir yanılsama, bir blöf. Hızlandırılmış prosedürlerden uzak. Korkunç koşullarda çalışıyoruz, iş yükünde on kat artışla, yarıya indirilmiş bir kadroyla, plansız ve o anın hükümetinin güçlü baskısına maruz kalıyoruz. Şimdi, örneğin, gösterge Roma’nın bölgesel komisyonlarından birinden bir yetkili, “kabul merkezlerinin rahatlatılmasını teşvik etmektir” diyor. Ayrıca anonimlik karşılığında işlerin nasıl yürüdüğünü anlatmayı neden kabul ettiği de anlaşılabilir. İlticayla ilgili bölge komisyonu üyeleri olan İçişleri Bakanlığı yetkililerinin ilk kez 9 Kasım’da bir gösteriyle gerçekleştirilecek ulusal grev çağrısı göz önüne alındığında, bu kesinlikle münferit bir hikaye değil. Piazza Santi Apostoli.
“Siyaset, uygulanması imkansız olan kuralları onaylar. Sığınma komisyoncularının işi çok karmaşık bir iş ve Cutro kararnamesi, genellikle yapılmayan bir eğitim kursunun ardından belirli becerilere sahip olmayan görevlilerin de bu göreve atanabilmesini sağlayarak durumu daha da kötüleştirdi. Garanti altına alınması gereken büyük bir hak sorunu var” diyor Adelaide’ye hoş geldinizFP Cgil’in ulusal koordinatörü.
Anaokulu numaraları
Birkaç rakam neden bahsettiğimizi anlamamıza yardımcı oluyor: 2022 yılı sonunda İtalya’da sunulan 85.000 sığınma talebinden 58.000’i karara bağlandı, ancak bunlar çoğu zaman iki veya üç yıllık taleplerdir. Ve aslında birikmiş başvuru sayısı 51.000’in üzerindedir; buna Dublinliler olarak adlandırılan yaklaşık 17.000 kişinin, yani İtalya’ya gelen ve diğer Avrupa ülkelerinin bize geri gönderdiği göçmenlerin sınırı geçmeyi başardıkları da eklenmelidir. 2017 yılında dönemin İçişleri Bakanı tarafından kurulduklarında Marco Minnitiİltica komisyonları, özel bir yarışma aracılığıyla işe alınan, tamamı belirli becerilere sahip 429 görevliden oluşan bir personele güvenebilir. Şu anda sadece 200 kişi var ve Cutro kararnamesi ile hükümet, vilayetlerin herhangi bir idari yetkilisinin komisyonlara atanabilmesini sağlayarak sürdürülemez personel eksikliğini gidermeye karar verdi. Ve jeopolitik kavramlarından uluslararası hukuka, sözleşmelerden mültecilerle ilgili mevzuata kadar gerekli becerilere sahip olmamasına da aldırış etmeyin.
Temyiz çığları mahkemeleri tıkadı
Komisyon üyelerinden biri şöyle açıklıyor: “Sonuç kolayca anlaşılıyor; kendilerini sunan tüm göçmenlerin mülteci statüsü için gerekli şartlara sahip olmadığını çok iyi biliyoruz. Mahkemelerin temyiz çığıyla tıkanmasını önlemek için bir filtre görevi görmeli, kişisel hikayeleri ve menşe ülkelerdeki durumu değerlendirmeli, yeterli motivasyona sahip kararnameler çıkarmalıyız. Bu da düzenli olarak oluyor çünkü kararlarımız her zaman gerektiği gibi tartışılmıyor”.
Ve şimdi, hükümet tarafından güvenli ülkelerden gelen ve bu nedenle muhtemelen hiçbir zaman oturma izni alamayacak olanların hızlı bir şekilde evlerine gönderilmesinin bir aracı olarak müjdelenen hızlandırılmış sınır prosedürleri. Şu ana kadar sığınmacılar için özel olarak kurulmuş tek merkezden, Modica-Pozzallo’daki merkezden yalnızca yirmi kadar Tunuslu geçti ve daha sonra Catania hakimleri tarafından serbest bırakıldılar. Ancak Potenza gibi diğer mahkemeler de kendilerini bir yıl önce ve tabii ki hiç sınır bölgesi olmayan yerlere gelen insanlar için hızlandırılmış sınır prosedürlerini değerlendirirken buldular. “Polis karakollarında bile personel sayısı yetersiz ve sığınma taleplerini resmileştirmek çoğu zaman aylar alıyor ve dokuz gün içinde değerlendirip karar vermemiz gerekiyor. İmkansız. Aramızdan kaçıp başka bir yere gidebilenler. Sonra da bilmeyenlere söyleyelim. Korumasını reddettiğimiz kişilerin büyük çoğunluğu ülkelerine geri gönderilmiyor. İşten çıkarılma ihbarı alır ve istediği yere gider.”