Yazık değil mi Göl Marmara’ya?
Manisa’nın Saruhanlı, Salihli ve Gölmarmara ilçeleri içinde bulunan, suları neredeyse büsbütün çekilen Göl Marmara’nın dramını yazmak istedim bugün…
Bu güzelim göl Ege Bölgesi’nde yer almakta ve Gediz Havzası içerisinde bulunan ziraî rezervuar niteliği kazanan bir tabiat olağanüstüsü.
Göl, 2002 yılında sulak alan kategorisinde yer almış, 2017 yılında Ulusal Kıymete Haiz Sulak Alan olarak tescillenmiş.
Biroldukca canlıya konut sahipliği yapan göl, 2 binin üzerinde şahsa tarım ve balıkçılık alanında kaynak oluşturmakta.
Lakin ülkemizdeki öteki sulak alanlar üzere Göl Marmara’da kuruyarak küçülmeye başladı.
Bilhassa 2011-2018 yılları içinde göl alanında yüzde 38 oranda küçülme yaşandı.
2021 Türkiyesi ise Göl Marmara için felaketti.
Tahminen 10 santimetre su var gölde şu an.
Kayıklar göle batmış durumda.
Sıcaklıklara bağlı süratli buharlaşma ve kaçak su kullanması niçiniyle göl şu an bitme noktasında.
O denli bir göl ki hem balıkçılık tıpkı vakitte 3 ilçeye bağlı 40 mahallenin ziraî sulamada faydalandığı bir yer.
Manyas Kuş Cenneti kadar kıymetli Göl Marmara…
niye mi?
Manyas Gölü üzere binlerce kuşa mesken sahipliği yapıyor zira.
Ya artık?
Şu an gölde ne bir kuş ne de bir canlı var.
Hem üreticilerimiz tıpkı vakitte geçimini bu işle sağlayan balıkçılarımız için bu gölün kurumaması gerekiyor.
Bakın! İnsan faaliyetleri niçiniyle meydana gelen global iklim değişikliğinin kararı ortaya çıkan kuraklığa ek olarak, çok su kullanması ve anlamsız müdahaleler kuruttu bu gölü.
esasen ülkemizde son 60 yılda kuraklığın, çok su kullanmasının ve ekosisteme yapılan müdahalelerin sonucunda 60’a yakın göl kurudu.
Kuruyan göllerin toplam alanı Van Gölü’nün 3 katı büyüklüğüne yakın!
Kimileri mevsimsel olarak tekrar su ile buluşsa da sürdürülebilir olmadığı için artık göl sayılmıyor artık.
Birçok gölün sahip olduğu canlı çeşitliliği neredeyse ortadan kalkmış vaziyette.
Maalesef ki bu göllerden kimileri etrafında yaşayanlar niçiniyle kurutulmuş, kimi açılan drenaj kanalları kimi de çok yer altı suyu kullanmasından kaynaklı bu hale gelmiş.
Veyahut da kendisini besleyen akarsular üzerine yapılan barajlar yüzünden gereğince su alamadığı için kurumuş.
Görüyorsunuz değil mi?
Hepsinin ortak yanı ise insan!
Yapmayın, etmeyin!
Hepimiz bu dünyada konuğuz.
Bir gün üzerinde yaşamakta olduğumuz, içerisinde milyonlarca hoşluğu barındıran ismi dünya olan bu yerle tekrar buluşmamak üzere vedalaşacağız.
Gelecek jenerasyonlara yapabileceğimiz en büyük hizmet ise ismi dünya olan bu yeri en güzel biçimde bırakmak.
Unutmayalım!
Biz doğayı korursak, tabiat da bizi korur!
Manisa’nın Saruhanlı, Salihli ve Gölmarmara ilçeleri içinde bulunan, suları neredeyse büsbütün çekilen Göl Marmara’nın dramını yazmak istedim bugün…
Bu güzelim göl Ege Bölgesi’nde yer almakta ve Gediz Havzası içerisinde bulunan ziraî rezervuar niteliği kazanan bir tabiat olağanüstüsü.
Göl, 2002 yılında sulak alan kategorisinde yer almış, 2017 yılında Ulusal Kıymete Haiz Sulak Alan olarak tescillenmiş.
Biroldukca canlıya konut sahipliği yapan göl, 2 binin üzerinde şahsa tarım ve balıkçılık alanında kaynak oluşturmakta.
Lakin ülkemizdeki öteki sulak alanlar üzere Göl Marmara’da kuruyarak küçülmeye başladı.
Bilhassa 2011-2018 yılları içinde göl alanında yüzde 38 oranda küçülme yaşandı.
2021 Türkiyesi ise Göl Marmara için felaketti.
Tahminen 10 santimetre su var gölde şu an.
Kayıklar göle batmış durumda.
Sıcaklıklara bağlı süratli buharlaşma ve kaçak su kullanması niçiniyle göl şu an bitme noktasında.
O denli bir göl ki hem balıkçılık tıpkı vakitte 3 ilçeye bağlı 40 mahallenin ziraî sulamada faydalandığı bir yer.
Manyas Kuş Cenneti kadar kıymetli Göl Marmara…
niye mi?
Manyas Gölü üzere binlerce kuşa mesken sahipliği yapıyor zira.
Ya artık?
Şu an gölde ne bir kuş ne de bir canlı var.
Hem üreticilerimiz tıpkı vakitte geçimini bu işle sağlayan balıkçılarımız için bu gölün kurumaması gerekiyor.
Bakın! İnsan faaliyetleri niçiniyle meydana gelen global iklim değişikliğinin kararı ortaya çıkan kuraklığa ek olarak, çok su kullanması ve anlamsız müdahaleler kuruttu bu gölü.
esasen ülkemizde son 60 yılda kuraklığın, çok su kullanmasının ve ekosisteme yapılan müdahalelerin sonucunda 60’a yakın göl kurudu.
Kuruyan göllerin toplam alanı Van Gölü’nün 3 katı büyüklüğüne yakın!
Kimileri mevsimsel olarak tekrar su ile buluşsa da sürdürülebilir olmadığı için artık göl sayılmıyor artık.
Birçok gölün sahip olduğu canlı çeşitliliği neredeyse ortadan kalkmış vaziyette.
Maalesef ki bu göllerden kimileri etrafında yaşayanlar niçiniyle kurutulmuş, kimi açılan drenaj kanalları kimi de çok yer altı suyu kullanmasından kaynaklı bu hale gelmiş.
Veyahut da kendisini besleyen akarsular üzerine yapılan barajlar yüzünden gereğince su alamadığı için kurumuş.
Görüyorsunuz değil mi?
Hepsinin ortak yanı ise insan!
Yapmayın, etmeyin!
Hepimiz bu dünyada konuğuz.
Bir gün üzerinde yaşamakta olduğumuz, içerisinde milyonlarca hoşluğu barındıran ismi dünya olan bu yerle tekrar buluşmamak üzere vedalaşacağız.
Gelecek jenerasyonlara yapabileceğimiz en büyük hizmet ise ismi dünya olan bu yeri en güzel biçimde bırakmak.
Unutmayalım!
Biz doğayı korursak, tabiat da bizi korur!